در مصر باستان، موها فقط برای زیبایی حذف نمیشدند، بلکه به عنوان یک درمان برای شپش نیز صورت میگرفت. پس از آن، برای جایگزینی مو از کلاه گیس استفاده می کردند زیرا از نظر نگهداری و رعایت بهداشت و همچنین حفظ زیبایی انتخاب مناسبی بود. در ابتدا، جهت پاکیزگی و به دلیل مد بودن از این لیزرها استفاده میشد. اگر کسی موها را کوتاه میکرد یا از بین میبرد، نشانهای از جذاب بودن و عضویت در طبقه بالای جامعه بود.
بشر تاکنون، روشهای زیادی برای رفع موهای زائد ابداع کرده است، برخی روشها که موقتی و قدیمی هستند عبارتنداز: اپیلاسیون، کرمها و پودرهای موبر، بند انداختن و استفاده از موچین، تیغ اصلاح، دستگاههای مو کن خانگی و محلولهای شیمیایی. پس از استفاده از روشهای مذکور، موهای زائد دوباره رشد خواهند کرد و حتی هر کدام از این روشها میتوانند عوارضی مانند حساسیت نیز ایجاد کنند. امروزه، با توجه به موقتی بودن و دردناک بودن و عوارض روشهای قدیمی، دیگر این روشها استفاده نمیشوند و روشهای جدید و کارآمدتری جایگزین آن شده است.
با حضور تکنولوژیهای جدید، شخصی به نام راکس اندرسون که فارغالتحصیل دکترای دانشگاه MIT در رشته مگنا بود[۵]، کشف کرد که میتوان به صورت انتخابی کروموفور را با هدف از بین بردن فولیکولهای مو مورد اصابت تابش فوتون های لیزر قرار داد. این روش، توانست به اثبات برسد و در سال ۱۹۹۶ میلادی برای اولین بار استفاده شد.
در سال ۱۹۹۷ میلادی، اداره غذا و داروی ایالات متحده آمریکا (FDA) این روش را برای حذف مو مورد تأیید قرار داد. با توسعه این تکنولوژی و تحقیقات بیشتر، مشخص شد که استفاده از لیزر موهای زائد، برای حذف و برداشتن مو مؤثر و کارآمد است؛ به همین دلیل، در حال حاضر این روش، روشی معمول برای از بین بردن مو برای مدت زمان طولانی است.

داستان جالبی پشت اختراع درمان با لیزر موهای زائد وجود دارد. روند اختراع در آمریکا به این صورت بود که دکتر اندرسون که یکی از متخصصین درمان های پزشکی در دانشگاه هاروارد بود متوجه شد که میتواند لیزر را برای حذف موهای زائد مورد استفاده قرار دهد. دستگاهی که او معرفی کرد در سال ۱۹۹۷ مورد تایید FDA قرار گرفت و از آن پس به عنوان دستگاه لیزر مو که میتواند به طور دائم موهای زائد بدن را کاهش دهد، شناخته شد. دکتر اندرسون با این ایده که لیزر می تواند با استفاده از انرژی نور خود موهای زائد را از بین ببرد شروع به کار کرد. پس از آن توانست دستگاههایی را ابداع کند که می توانستند لکه های پوستی، تتوها، جوش ها و حتی جای زخم را روی پوست درمان کنند.
اولین لیزر مو برای تخریب فولیکولهای مو توسط تئودور میمن (Theodore H Maiman) در سال ۱۹۶۰ ابداع شد. این لیزر که به نام لیزر رابی مشهور بود، تاثیر زیادی نداشت و بسیار کند بود و تنها می توانست رشد موها را به حداقل برساند. در عین حال موجب آسیب رسیدن و سوختگی پوست نیز می شد. این لیزر متشکل از یک میله پوشش داده شده توسط نقره بود و یک فلش لامپ نیز با قدرت بالا روی آن نور می انداخت. لیزر روبی هر چند ثانیه یک بار به صورت پالسی تکرار میشد. طول موج آن بسیار کوتاه بود. این دستگاه می توانست در یک مدت زمان مشخص تعداد کمی از فولیکول های مو را مورد هدف قرار دهد و فرایند بسیار زمانبری داشت.
سابقه لیزر موهای زائد با لیزر الکساندرایت به سال ۱۹۷۰ بر می گردد. اگرچه این لیزر بسیار ایمن تر از اولین نوع خود بود، اما حرارت کافی برای تخریب فولیکولهای مو ایجاد نمی کرد؛ در نتیجه سالها طول کشید تا نتیجه دائمی کاهش موهای زائد از این دستگاه نتیجه شود.
لیزر یگ نیز جزو اولین لیزر هایی بود که در سال ۱۹۶۴ با هدف لیزر موهای زائد توسط FDA تایید شد. به این دلیل که توانست رشد مو را کاهش داده و تقریباً به طور دائم از رشد مجدد آن جلوگیری کند. در سال ۱۹۷۵ متخصص پوست و موی هاروارد به نام دکتر پاتریک یک مقیاس فتو تایپینگ فیتزپاتریک را پیشنهاد داد که رنگ پوست بدن انسان را دسته بندی می کرد. از این مقیاس امروزه برای تعیین کاندید مناسب برای دستگاه لیزر مو استفاده می شود.
افرادی که پوست بسیار تیره و سیاهی داشته باشند، به علت جذب حرارت لیزر روی پوستشان ممکن است دچار آسیب شوند. در سال ۱۹۸۳ دانشمندان توانستند لیزری طراحی کنند که مدت زمان پالس آن برای هدف قرار دادن فولیکول های مو کافی بود. در نتیجه بدون آسیب رساندن به پوست فقط فولیکول های مو را هدف قرار می داد.
نزدیک به ۴۰ سال طول کشید تا دانشمندان توانستند یک سیستم لیزر مو مناسب را برای حذف موهای زائد در خانه طراحی کنند. در سال ۲۰۰۸ ،FDA اولین سیستم حذف موهای زائد با لیزر خانگی را با نام لیزر تریا فور ایکس Tria Laser 4x تایید کند. در این لیزر نیز همان تکنولوژی لیزری که در کلینیک های حرفه ای مورد استفاده قرار می گرفت، به کار رفته است و به این ترتیب مشتریان توانستند به راحتی در خانه خودشان تقریباً به طور دائم از شر موهای زائد خلاص شوند. از آن به بعد بسیاری از دستگاه های لیزر موی خانگی با هدف کاهش دائمی موهای زائد توسط FDA تایید شد. اکثر سیستم های لیزر موی خانگی در بازار امروزه بر مبنای IPL یا Tria یا هستند.