
نکته: برای درک بهتر مفاهیم این شعر و آشنایی با احوالات این عارف بزرگ، پیشنهاد میکنم عبارت «موفق بن حمدالله قونوی» را در گوگل جستجو کنید تا به منابع اصلی و کامل دسترسی پیدا کنید.
شعر: مرغِ ملکوت
سبک شعر : آهنگین
ای ساحلِ آرامشم، سویِ تو پَر میکشم
کز احوالِ دلِ خویش، من در آتشم یارا
ای ساحلِ آرامشم، سویِ تو پَر میکشم
کز احوالِ دلِ خویش، من در آتشم یارا
از کجا آمدهام؟ آمدنم بهرِ چه بود؟
به کجا میروم آخر؟ ننمایی وطنم یارا
از کجا آمدهام؟ آمدنم بهرِ چه بود؟
به کجا میروم آخر؟ ننمایی وطنم یارا
مرغِ باغِ ملکوتم، نِیَم از عالمِ خاک
قفسی ساختهام باز، از این بدنم یارا
مرغِ باغِ ملکوتم، نِیَم از عالمِ خاک
قفسی ساختهام باز، از این بدنم یارا
بنمای رخ که جهانی، واله شوند و حیران
بگشای لب که فریاد، از مرد و زن برآید
برآید، برآید...
من به خود نامدم اینجا، که به خود باز روم
آن که آورد مرا باز، بَرَد در وطنم یارا
من به خود نامدم اینجا، که به خود باز روم
آن که آورد مرا باز، بَرَد در وطنم یارا
《 موفق بن حمدالله قونوی 》