ویرگول
ورودثبت نام
ادمین ارگ ایران وبسایت انوش راوید
ادمین ارگ ایران وبسایت انوش راوید
ادمین ارگ ایران وبسایت انوش راوید
ادمین ارگ ایران وبسایت انوش راوید
خواندن ۱ دقیقه·۱۰ ماه پیش

شعری از موفق بن حمدالله قونوی

موفق بن حمدالله قونوی
موفق بن حمدالله قونوی

نکته: برای درک بهتر مفاهیم این شعر و آشنایی با احوالات این عارف بزرگ، پیشنهاد می‌کنم عبارت «موفق بن حمدالله قونوی» را در گوگل جستجو کنید تا به منابع اصلی و کامل دسترسی پیدا کنید.


سبک شعر: عصیان (کج)

به هم می‌ریزم این نظمِ دنیا و دین

که خاطر نخواهد ز دانش یقین

هوس شعله‌ای زد، چو پروانه شدیم

به باده‌فروشیِّ جان قانعیم

نه پیمانه ما، که اقیانوس عشق

فنا گشته در باده، شد نورِ صبح

در این مزرعه جز گلِ عشق نیست

ریا، خاک راهی‌ست که هیچش نیست

چو زلفت به آشوب آمد جهان

دلم چون شرر سوخت، شد صد نشان

دلی نیست جز خانهٔ سوخته را

که یابد سرِ مویی از زلفِ او

چو بر خاستیم، دیگر آنجا نماندیم

که ما سایه‌ایم و از خویش راندیم

نه در شهرِ زاهد، نه در خانقاه

به صحرایِ حیرت، رها کرده راه

عاشق همه جا به مستی‌ست رام

که پروانهٔ شمعِ او شد تمام

غبارِ کدورت، که همرهِ ماست

شکوهی‌ست زین درد، کز ما رواست

کلیمِ فنا، درد اندر دل است

که این گنجِ اسرار، از او حاصل است

تو ای موفّق! رها کن سخن

که در عشق، جز رازِ حق نی سخن 🌊

« موفق بن حمد الله قونوی »

اشعار مولانافلسفهادبیات
۱
۰
ادمین ارگ ایران وبسایت انوش راوید
ادمین ارگ ایران وبسایت انوش راوید
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید