
نکته: برای درک بهتر مفاهیم این شعر و آشنایی با احوالات این عارف بزرگ، پیشنهاد میکنم عبارت «موفق بن حمدالله قونوی» را در گوگل جستجو کنید تا به منابع اصلی و کامل دسترسی پیدا کنید.
شعر سودایِ مهرو (به سبک آهنگین)
جانم به فدا بادا، آن را که نمیگویم
آن روز سیه بادا، کو را بنمیجویم یارا
جانم به فدا بادا، آن را که نمیگویم
آن روز سیه بادا، کو را بنمیجویم یارا
یکباره شوم رسوا، در شهر اگر فردا
من بر درِ دل باشم، او آید در کویم یارا
یکباره شوم رسوا، در شهر اگر فردا
من بر درِ دل باشم، او آید در کویم یارا
لبِ سرچشمهی جانان نشینیم
گلِ توحید از آن منظر بچینیم
رویِ فرشِ چمن
سویِ آن صنمِ مهرو
آشیونه زنیم، غزلخون بخندیم
تو همون آشیون
ای دلِ مهربون
یک دل و یک زبون
بگیم و بخندیم
گفتا که تو را جستم، در خانه نبودی تو
یا رب که چنین بهتان، میگوید در رویم یارا
گفتا که تو را جستم، در خانه نبودی تو
یا رب که چنین بهتان، میگوید در رویم یارا
لبِ سرچشمهی جانان نشینیم
گلِ توحید از آن منظر بچینیم
رویِ فرشِ چمن
سویِ آن صنمِ مهرو
آشیونه زنیم، غزلخون بخندیم
تو همون آشیون
ای دلِ مهربون
یک دل و یک زبون
بگیم و بخندیم
یک روز غزلگویان، والله سپارم جان
زیرا که چو مو شد جان، از بس که همیمویم یارا
بگیم و بخندیم... بخندیم... بخندیم...
《 موفق بن حمدالله قونوی 》