ویرگول
ورودثبت نام
ادمین ارگ ایران وبسایت انوش راوید
ادمین ارگ ایران وبسایت انوش راوید
ادمین ارگ ایران وبسایت انوش راوید
ادمین ارگ ایران وبسایت انوش راوید
خواندن ۵ دقیقه·۴ ماه پیش

سلطان یاووز سلیم: فیلسوف‌شاه افلاطونی و مارکوس اورلیوسِ جهان اسلام

عشقِ سُلطان‌دور که ائیلر کؤنلو قان، ائیلر اسیر

شاهِ عالم اولسا دَه، خاکی‌ستایان، اول فقیر

​ای گؤزه‌ل، ناز ائیله‌مه، صبحِ صفایِ رویه سن

شامِ تاری، طرّه‌یِ مشکین، ائدر بیر قیرغین‌سیز قیر

​مجنون‌تک آواره اول‌دور، ویران اولور بو عالَم

ویرانه‌دیر عاقبت، بو مِیدان، اولار بیر دَیرِ پیر

​مَن دئمیشدیم کؤنلومه، طفلی‌لیک‌ده: دوشمه بو داما

بو پری‌رو حُسن ایله، اولماز دئدیم، ماهِ منیر

​یوسف‌ِ کنعانِ حُسن‌دور، زندان‌دیر بو کؤنول

شیون‌دیر هر دم یولوندا، ائیلر بو عقلی زیر و زبر

​بو محرم‌دیر جهانی، لِیک گل‌سن جانیم‌ا

عیدِ قربان‌دیر وصالین، ائیلر بو جانی پذیر

​عشقِ پاکیزه سلیمی، ختمِ ایمان‌دیر اونا

نورِ حق‌دیر، عاقبت، ائیلر بو جانی دِل‌پذیر

« سلطان یاووز سلیم »


​تو در این قلبِ پُر از شور و طلب، فرمان‌روایی

من در آن مزرعه‌یِ عشقِ تو، آن داسِ رهایی

​کس در این سینه ندارد به خدا جایِ تو، ای یار

تو گُلِ یاسی و در باغِ دلم، صاحبِ جایی

​لبِ ملس‌ات که چو گیلاسِ تری، سرخ و فریب است

بوسه‌ای خواهم از آن لعلِِِ لبت، گر تو بیایی

​با تو آن شیطنت‌ات، فتنه به‌پا گشته به هر سو

ای که در وسوسه‌یِ جانِ منی، اوجِ بلایی

​شاهِ من هستی و دستانِ مرا، بندِ تو گشته

کیش و مات‌ام تو مکن، ای ورقِ آسِِِ خدایی

​محوِ تماشایِ توام، در دلِ این سلطنتِ عشق

حکمِ این قلبِ تو، در دستِ سلیما به وفایی

« سلطان یاووز سلیم »


​زخمِ ایام به جان گیر و، زِ تن پیر مگرد

از تماشایِ رُخِ خویش، در آیینه مگرد

​خط مَکِش بر رخِ پیشانیِ خود با غم و آه

در پیِ نقشِ تنِ خسته و تصویر مگرد

​میله در میله حصار است و، در این بندِ غمین

راضِیِ غل و در آن سلسله و زنجیر مگرد

​دل مده بر گذرِ ثانیه‌یِ عمرِ گران

زودباور به «شبِِ رفتنِ تدبیر» مگرد

​چشم بر مطلعِ خورشیدِ جهان‌تاب بدوز

چون گلی در دلِ سرمایِ زمستان، سیر مگرد

​یال و کوپالِ تو شیری است، که بر باد مده

از بلندایِ جهان، در پیِ تسخیر مگرد

​صبر پیشه کن و، در بازیِ تقدیر بساز

دل‌زده از سپهِ حشمتِ تقدیر مگرد

​هرچه که بود، سلیم، در رهی از عشقِ تو باد

غرقِ در دفترِ اشکم، تو به تقصیر مگرد

« سلطان یاووز سلیم »


تعلّقِ خاری‌دیر، چک دامنین، ای‌دل، اوزاق‌دور

نفس، دامِ هوا‌دیر، هر نه که گؤر‌سن، قاچاق‌دور

​ثمر، بارِ مِحن‌دیر، سروِ آزاد اول، ای جان

تَکبّر ائیله‌مه، نهالی‌سن، بو گؤل‌زاردا باق‌دور

​گؤرون بو گون‌لری، سَن غنچه‌تک، خندان اول، ای دوست

رِزِ پرده‌سیندن، مِی‌پرست‌تک، جان‌دا اورتاق‌دور

​نه نیک و نه بدین، سَن حُکم ائیله، آینا تک قال

کیمین‌دیر بو تماشا؟ کؤنول حیران، اویانیق‌دور

​عیوبِ خلقی گؤرمه، پرده‌پوش اول، عُریان اول

لباسِ حُرمتین، ای سَن، اؤزونه بیر یول، آیدین‌دور

​گدا اؤز کلبه‌سین‌ده شاه‌دیر، حدّین‌دن آشرما

بو تختین‌ده، سلطان‌سان، اؤزونه بیر حریم‌دور

​بلبلِ حافظ‌تک، سلیما، زمزمه‌ ائیله، ای جان

بو گلشنِ عرفان‌دا، خوش‌الحان‌لار اولان یول‌دور

« سلطان یاووز سلیم »


ماه چون در دیده آید، محوِ رویِ ماه توست

عالمی در یادِ تو، سرشارِ از دلخواه توست

​خنده‌یِ تو چشمه‌یِ مهر است و جان‌بخشِ وجود

عاشقی در بزمِ جان، در پرتوِ درگاه توست

​دستِ تو چون نکهتِ صبح است و بر جان می‌وزد

شعر با یادِ تو، هم‌نامِ همان همراه توست

​بی‌تو دل خاموش و سرد است، ای حیاتِ جانِ من

با تو اما هر غروب، آغازِ یک‌دم شاهِ توست

​چون برآید صبحِ روشن از نگاهِ پُر فروغ

چشمِ من در خوابِ تو، لبریزِ از گُل‌جاه توست

​رنگِ دیگر می‌زند بر آسمان، آن دیده‌ات

هر ستاره در حضورِ تو، چنان در راه توست

​سلیمیا، مُهرِ عشقت تا ابد در جانِ ماست

بزمِ هستی با تو، در عالم مصفّا، ماهِ توست

« سلطان یاووز سلیم »


​ای دلبر، عشقین ایله قلبی‌م مَواج‌دیر هر دم

بیر سؤزون‌له، جان وئرم، بو عهدِ پاک‌دیر هر دم

​سینه ایچره مُهرِ وصلین، نقشِ قُدرت‌دیر، عیان

پادگانِ عشق‌ده، جان‌باختگی‌دیر خدمتِ هر دم

​لذّتِ وصلین کیمی هئچ‌بیر حیاتین لذّتی یوخ

کامیابی‌یه ده‌یین، تَرکِ خوشی‌دیر عُدتِ هر دم

​بیشه-زارِ دهر، پُر از گرگ و دیوِ کینه‌دور

سَن‌سیز، ای جان، وحشتِ دنیاده‌دیر حِی‌رتِ هر دم

​جنگِ اکبر، عرصه‌یِ جان‌دیر، عقل و دل‌ده داغ‌لار

استقامت‌دیر شعاریم، تختی‌صفت، شوکتِ هر دم

​عالمِ امکان حَرَم، غرقِ احرام‌ام، ای شاه!

قربتِ حق‌دیر، سلیم، نِیّت‌دیر بو خلوتِ هر دم

« سلطان یاووز سلیم »


​ای دلبر، عشقین ایله قلبی‌م مَواج‌دیر هر دم

بیر سؤزون‌له، جان وئرم، بو عهدِ پاک‌دیر هر دم

​سینه ایچره مُهرِ وصلین، نقشِ قُدرت‌دیر، عیان

پادگانِ عشق‌ده، جان‌باختگی‌دیر خدمتِ هر دم

​لذّتِ وصلین کیمی هئچ‌بیر حیاتین لذّتی یوخ

کامیابی‌یه ده‌یین، تَرکِ خوشی‌دیر عُدتِ هر دم

​بیشه-زارِ دهر، پُر از گرگ و دیوِ کینه‌دور

سَن‌سیز، ای جان، وحشتِ دنیاده‌دیر حِی‌رتِ هر دم

​جنگِ اکبر، عرصه‌یِ جان‌دیر، عقل و دل‌ده داغ‌لار

استقامت‌دیر شعاریم، تختی‌صفت، شوکتِ هر دم

​عالمِ امکان حَرَم، غرقِ احرام‌ام، ای شاه!

قربتِ حق‌دیر، سلیم، نِیّت‌دیر بو خلوتِ هر دم

« سلطان یاووز سلیم »


​تو از شادی سخن گفتی و من، در ماتم‌ام امشب

چه می‌دانی تو از اندوهِ دل، در عالم‌ام امشب

​به ظاهر خنده‌ام بر لب، ولی در باطن‌ام غوغاست

که آهِ دم‌به‌دم باشد، نشانِ مَحرم‌ام امشب

​نمی‌دانم چه بد کردم که دنیا با من‌اش قهر است

که شادی کم، فراوان غصه‌ها، هم‌دم‌ام امشب

​ندانستم در این دنیایِ بی‌رحمِ پر از نیرنگ

که غم، قامت به هر کس‌بخشَد و شد درهم‌ام امشب

​شبی اسرارِ خود با ماهِ گردون بازگو کردم

که از حالم، فلک بارید و شد نم‌نم‌ام امشب

​برایِ رنجِ خود، سنگِ صبورِ خویشتن هستم

«سلیمی»، بی‌کس و تنها، به دردی مُبهم‌ام امشب

« سلطان یاووز سلیم »


​دُنیا بیر صندوق‌دور، یوک‌دور، بیزیم‌دیر بو سفر

بو سَفَرده، عُمرِ فانی، یئل‌تک اؤتوب‌دور، ای‌بشر

​مرگِ زیبایِ خیالی، کؤنلومون آرامیدیر

هر گئجه، فیکریم‌ده‌دیر بو تیغِ برّان، پُر ضرر

​قورخورام پنجره‌دن، دوشمه‌گه ایچره بو یول

تیر و ترکش، اؤزگه بیلمز، اؤزگه بیلمز بو خبر

​صندوق‌دور اَلینده، قورخو آخار گؤزلریندن

غم‌لی‌دیر بو حالت، اولسون ای دلبر، سحر

​چک بیزی، سؤندور بو شعله‌، ای نمرودِ روزگار

سیگارتک یاندیر بو جانی، اولسون خاکستر، اثر

​مستِ رؤیا، دَلی‌دیر بو کؤنلومون اؤز حسرتی

داغ‌لی‌دیر، دماوند‌تک، جان‌دا بو دردِ مستتر

​خنده‌لرین نمکین، هر زهرِ هجران‌دان آغیر

جنگلِ دود، دودِ قارا، قلعه‌لرده‌دیر شرر

​قصه آغلار چشمیندن، شاعرلر اولدی قافیه

مردِ میدان، خیابان‌دا، اؤلدو، اؤلدو بی-ثمر

​تیغِ دشنه، آرخادان، یئتمیش‌دیر بو قتلم‌ده گؤر

ماهیم، مریخ‌ده، من‌ده قالدیم، بیر غمِ بی‌خطر

​دؤن‌دو چایِ داغ، اولدو سرد، دویمادین بو جان‌دان

بو جهان، بو زمان، وئردی بیزه بی-داد و ضرر

​بو طوفان‌دا، سلیما، قورخورام اَلیندن گئده‌سن

قورخورام دیواره ده‌ین‌لر، ائده‌لر سنی هدر

« سلطان یاووز سلیم »


​پنبه از گوش‌ات برون کن، بی تو سر نتوان نمود

دل به زیرِ پایِ تو، یارِ دگر نتوان نمود

​حسرتِ هستی تویی، لذت‌بخشِ مستی‌ها تویی

اصلِ تو، فرعِ تو، از تو گذر نتوان نمود

​ناز و نیازِ دل تویی، محرمِ هر سرّ و راز

قبله و محرابِ من، بی تو سحر نتوان نمود

​دام و دانه، حکایتِ یگانگی‌ها هم تویی

ای نشانِ هر نشان، از تو حذر نتوان نمود

​آن سوال و آن جواب، پیچ و خمِ گیسویِ تو

منظرِ خورشیدِ من، بی تو قمر نتوان نمود

​روح و تن، یوسفِ من، جامه و پیرهن تویی

شهدِ گفتارِ من، بی تو شکر نتوان نمود

​عاقل و دیوانه‌ام، خانه و مونس‌ام تویی

آتش و پروانه‌ام، بی تو شرر نتوان نمود

​جان و جهانِ من تویی، گنجِ روانِ من تویی

ای درِ یکتایِ من، بی تو گهر نتوان نمود

​آبِ زلالِ من تویی، حُسنِ کمالِ من تویی

ای جمالِ ذوالجلال، بی تو بصر نتوان نمود

​بی قرارِ تو، سلیم، عاشقِ آن نگارِ تو

مست و خمارِ رویِ تو، از تو گذر نتوان نمود

« سلطان یاووز سلیم »

ادبیاتفلسفهشعرعرفان
۳
۰
ادمین ارگ ایران وبسایت انوش راوید
ادمین ارگ ایران وبسایت انوش راوید
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید