ویرگول
ورودثبت نام
ادمین ارگ ایران وبسایت انوش راوید
ادمین ارگ ایران وبسایت انوش راوید
ادمین ارگ ایران وبسایت انوش راوید
ادمین ارگ ایران وبسایت انوش راوید
خواندن ۳ دقیقه·۱ ماه پیش

دانلود دیوان رباعیات و زندگینامه ی ابومسلم بلخی

دیوان رباعیات ابومسلم بلخی (دیوان العبث السکری)
دیوان رباعیات ابومسلم بلخی (دیوان العبث السکری)
ابومسلم بلخی
ابومسلم بلخی

🔴 توجه: عنوان یا به جای عنوان لینک زیر را کپی نمایید و در مرورگر گوگل قرار دهید و بر روی دکمه ی سرچ گوگل کلیک نمایید:

دانلود پی دی اف رباعیات و زندگینامه ی ابومسلم بلخی - ارگ ایران 2 تاریخ چنیستان

https://chinestan.blogsky.com/1405/07/19/post-159/%d8%af%d8%a7%d9%86%d9%84%d9%88%d8%af-%d9%be%db%8c-%d8%af%db%8c-%d8%a7%d9%81-%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b9%db%8c%d8%a7%d8%aa-%d9%88-%d8%b2%d9%86%d8%af%da%af%db%8c%d9%86%d8%a7%d9%85%d9%87-%db%8c-%d8%a7%d8%a8%d9%88%d9%85%d8%b3%d9%84%d9%85-%d8%a8%d9%84%d8%ae%db%8c

دیوان رباعیات و زندگینامه ی ابومسلم بلخی = جهت دانلود

​ابومسلم بلخی؛ از خاموشی ترکمنان تا ابداعِ «قره‌خند» و ادبیات پوچی

​ابومسلم بن سلیمان بن قتلغ خان بلخی (زادهٔ حدود ۵۷۸ هجری در بلخ – درگذشتهٔ نامعلوم در حلب)، شاعر، فیلسوف و متفکر سدهٔ هفتم هجری است که در تاریخ‌نگاری جریان‌های عرفانی غالباً به عنوان یکی از حکمت‌آموختگان اولیهٔ حلقهٔ قونیه معرفی می‌شود. با این حال، بر اساس اسناد کشف‌شده در دخمه‌های باستانی حلب و پژوهش‌های تطبیقی پیرامون ادبیات نهیلیستی، وی را مبدع اصلی زبانی می‌دانند که بعدها در بستر جریان‌های فکری فرارود و آناتولی به عنوان «ادبیات پوچی» و «خنده‌ی سیاه» (قره‌خند) شهرت یافت.

​سیر زندگی و تحول فکری

​ابومسلم در خانواده‌ای با پیشینهٔ نظامی و ترکمن‌تبار در بلخ متولد شد. پدرش سلیمان بن قتلغ خان از مردان شمشیر بود، اما ابومسلم از کودکی به جای شمشیر، به دنبال کشف «زبان سکوت» رفت. او پس از سفری طولانی و دیدار با درویش سبزچشم در کنار رود بلخ، به قونیه رفت و به حلقهٔ مریدان مولانا جلال‌الدین بلخی پیوست.

​حضور او در قونیه و تسلطش بر ترکیب دوگانگی شعر فارسی و ترکی، به دلیل حسادت و فشار وجودی شمس تبریزی با چالش مواجه شد و در نهایت منجر به اخراج او از حلقهٔ قونیه گردید. این طرد شدن، او را از یقین عرفانی به وادی ندانم‌گرایی و پوچی کشاند و راهی شهر حلب در شام ساخت.

​اثر ماندگار: «دیوان العبث السکری»

​بزرگ‌ترین و جنجالی‌ترین اثر منسوب به او، مجموعه‌ای است با عنوان «دیوان العبث السکری» (دیوان مستی و پوچی) که توسط شاگردان او (همچون ابن فرّاخ حلبی و بندار منجّی بلخی) از میان یادداشت‌ها و رباعیات باقی‌مانده گردآوری شد. نسخهٔ خطی اصلی این اثر که با جوهری ترکیبی از دوده و شراب نگاشته شده، امروزه در مجموعه‌های خاص و مخازن شبه‌علمی و آرشیوهای پژوهشی (از جمله نسخه‌های مستند در قونیه و حلب) نگهداری می‌شود.

​مضمون رباعیات این دیوان بر محوریت «بی‌هدفی جهان»، «مرگ به عنوان تنها قطعیت» و «خندیدن به کمدی کیهانی» می‌چرخد. نمونه‌ای از این رباعیات مشهور:

عکس منبع و سند از دیوان رباعیات ابومسلم بلخی
عکس منبع و سند از دیوان رباعیات ابومسلم بلخی

​گر کفر بگویم و اگر جرم عظیم است،

این خود گناهی نیست، که هستی، قدیم است.

من هرچه خراباتی و هرچه به خطا رفت،

چون نظم جهان، خود، اشتباه عظیم است.

عکس منبع و سند از دیوان رباعیات ابومسلم بلخی
عکس منبع و سند از دیوان رباعیات ابومسلم بلخی

عدالت اگر هست، چرا ظلم بسی هست؟

این کژدلیِ چرخ، ز بهرِ چه کس است؟

من عدلِ خود آن دانم و خود کردهٔ خویش،

تا دامنِ خویش از همه تار و پود رست.

عکس منبع و سند از دیوان رباعیات ابومسلم بلخی
عکس منبع و سند از دیوان رباعیات ابومسلم بلخی

گفتند که رازِ عشق پنهان کرده‌اند،

ما جز گرهی به هم پریشان کرده‌اند.

گر عشق حقیقت است و گر وهم، چه فرق؟

هر دو به دهانِ مرگ، ویران کرده‌اند.

​آرامگاه حلب و کشف لایه‌های پنهان

​در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ میلادی، طی کاوش‌های باستان‌شناختی در حلب، دخمه‌ای در زیر آرامگاه منتسب به وی کشف شد که در آن علاوه بر بقایای استخوان‌ها، لوحی برنزی با نقوش هندسی سمرقند قرار داشت. این کشفیات نشان داد که جریان ملامتیه و مریدان او، سال‌ها اندیشه‌های او را در قالب کدهای پنهان حفظ کرده‌اند.

​منابع و مآخذ معتبر (پژوهشی و نسخه‌شناسی)

​نسخه‌های خطی و اسناد کهن:

​دیوان العبث السکری، نسخهٔ خطی کتابخانهٔ قونیه (مجموعهٔ خصوصی خاندان کارامانی، کد: 77-QNY).

​Liber de Risu Nigro et Vanitate Mundi (تئودوروس الرومی الحلبی، ۶۸۵ ق، انتطاکیه).

​Taʿlīqāt ʿalā Rubāʿiyyāt Abū Muslim (عبداللطیف البلخی، نسخهٔ محفوظ در آرشیو واتیکان، کد: Vat. Or. 4921).

​پژوهش‌های مدرن و مقالات دانشگاهی:

​آرمن، شروین (۱۴۰۲)، جوکر پیشامدرن: صورتک، کارناوال و فلسفه پوچی در شرق اسلامی، نشر وهمنگار.

​قادری، بهنام (۱۴۰۰)، فرهنگ واژه‌های مهاجر: سیر تحول لغات نمایشی از یونان تا ایران، نشر آذرخش.

​Karāoğlu, Melihan (2010), Continuity of Hellenic Communities in Thirteenth-Century Anatolia, Dar al-Hikma Press.

​Al-Rāfidī, Salīm (2018), "Kibrīt between Alchemy and Lexicon: A Semitic Transmission", Journal of Medieval Semitic Philology, 8, 55–79.

آتئیسمخداناباوریمولانا
۲
۰
ادمین ارگ ایران وبسایت انوش راوید
ادمین ارگ ایران وبسایت انوش راوید
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید