سال ۱۴۰۱ با این روزهای برفی در فروردین ماه برای ما اردبیلی ها نوروزی متفاوت تر از سالهای قبل تر بود و جنس دید و بازدیدها باز سمت و سوی مجازی به خود گرفت تا که بخواهیم رو در رو دیدار داشته باشیم.
ترکیب کرونا و یخبندان هم همه را خانه نشین کرد. توفیق اجباری شد که به تماشای فیلم ها و سریال های نشان کرده بنشینیم و البته با فراغ بال به موسیقی گوش جان دهیم.
یادم هست که در دوره نوجوانی بر عکس خیلی از هم سن و سالهای خودم که اکثرا آهنگ های شیش و هشتی و اندک تعدادی هم موسیقی رپ گوش میدادند. من علاقمند موسیقی سنتی افرادی چون مختاباد، افتخاری والبته شجریان پدر و پسر بودم. موسیقی پاپ هم برای من در عقیلی ، عبدالهی و اصفهانی تعریف میشد. بعد ها که دانشجو شدم و همزمان با کار ، درس هم میخواندم. انگار که فرصتی برای گوش دادن به موسیقی نبود و شاید هم جذبه ی خاصی وجود نداشت! اگر حال و حوصله ای بود ، نهایتا در لب تاپی که در حال خروجی از پروژه های معماری بود، تک و توک از محسن چاووشی و یکی دو آلبوم از رضا صادقی و محسن یگانه پخش میشد.
مخلص کلام ختم می شود به اینکه بعد از گذشت سه دهه زندگی، بیشتر و بیشتر به عمق شخصیتی استاد محمدرضا شجریان پی میبرم. امروز هم تصمیم گرفتم این کلیپ رو از زندگانی این هنرمند برجسته موسیقی با شما دوستان به اشتراک بگذارم.
پی نوشت ۱ : ای کاش قدر داشته های خود را بیشتر بدانیم. چرا که با از دست دادن آنها، افسوس خوردن تنها کاریست که میتوان انجام داد.
۱۴:۱۱ یکشنبه
۱۴ روز قبل از شروع سی و یکمین بهار زندگی ❤️
Music : Morghe Sahar by Mohammadreza Shajarian