
سالها بود که مردم شهر میگفتند:
«هرکس رئیس شود، آخرش فاسد میشود.»
وقتی قرار شد مدیر جدید انبار شهر انتخاب شود، بیشتر آدمهای درستکار نامزد نشدند.
میگفتند:
«فایده ندارد، قدرت همه را خراب میکند.»
آخر سر مردی انتخاب شد که همه او را خوشصحبت و قابلاعتماد میدانستند.
چند ماه اول همهچیز خوب پیش رفت.
اما کمکم هیچکس از او حسابوکتاب نخواست.
هیچ گزارشی منتشر نمیشد.
هیچ بازرسی انجام نمیشد.
کمکم وسوسهها شروع شد.
اول یک امتیاز کوچک برای دوستش.
بعد یک قرارداد برای فامیلش.
بعد هم پولهایی که دیگر کسی نمیدانست کجا خرج میشوند.
مردم دوباره گفتند:
«دیدید؟ گفتیم قدرت همه را فاسد میکند.»
پیرمردی که سالها حسابدار شهر بود، آرام گفت:
«نه، مشکل فقط قدرت نبود. مشکل این بود که هیچکس مراقب قدرت نبود.»
سال بعد، قانون عوض شد.
از آن به بعد، همه مدیران باید گزارش مالی میدادند.
چند نفر بر کارشان نظارت میکردند.
هیچ تصمیم مهمی بدون بررسی گرفته نمیشد.
این بار هم آدمهای خوب انتخاب شدند، هم اگر کسی وسوسه میشد، بهراحتی نمیتوانست سوءاستفاده کند.
آن روز مردم فهمیدند:
قدرت میتواند بعضی ویژگیهای خوب یا بد انسان را آشکار و تقویت کند، اما وقتی هیچ نظارتی نباشد، خطر سوءاستفاده بسیار بیشتر میشود.
جامعهای که از اصلاح ناامید شود، میدان را برای افراد نادرست خالی میکند.
درس کوتاه:
به جای ترسیدن از قدرت، باید قدرت را پاسخگو و قابلنظارت کرد.
#داستان_کوتاه #قدرت #مسئولیت #شفافیت #عدالت
اگر این نوع نوشتهها برایت الهامبخش است،
در Threads با من همراه شو:
@mehdimdzh_prism
و برای مطالب کاملتر، نسخههای صوتی و آرشیو نوشتهها در روبیکا:
@mindprism