
رضا یک شب در سکوت خانه نشسته بود.
بیاختیار صفحهٔ همسر سابقش را در شبکههای اجتماعی باز کرد.
در عکسها لبخند میزد.
با دوستانش سفر رفته بود.
در یک عکس حتی خیلی خوشحالتر از گذشته به نظر میرسید.
دل رضا فشرده شد.
با تلخی زیر لب گفت:
«پس همهٔ آن سالها چه بود؟
او هیچوقت مرا دوست نداشت.
من فقط بازی خوردم.»
گوشی را کنار گذاشت.
چند دقیقه بعد،
چشمش به جعبهٔ قدیمی روی میز افتاد.
داخلش چند عکس قدیمی بود:
یک سفر ساده،
یک جشن تولد کوچک،
و عکسی که هر دو با خندهای واقعی کنار هم ایستاده بودند.
رضا مدتها به عکسها نگاه کرد.
آرام با خودش گفت:
«نه…
اینها دروغ نبود.»
بعد آهی کشید و ادامه داد:
«اما همهٔ فصلها قرار نیست تا آخر کتاب ادامه پیدا کنند.»
آن شب فهمید
دردِ جدایی گاهی آدم را وسوسه میکند که
کل گذشته را دروغ بداند.
اما حقیقت سادهتر بود:
آن زندگی واقعی بود،
فقط تمام شده است.
درس کوتاه:
وقتی رابطهای تمام میشود،
درد امروز نباید خاطرهٔ واقعی دیروز را تحریف کند.
#بلوغ #پذیرش #رابطه #واقعبینی #زندگی