
در یک شهر، پلی قدیمی دو محله را به هم وصل میکرد.
یک نگهبان هر روز میگفت:
«مهمتر از هر چیزی، حفظ نظم است. حتی اگر پل ترک بردارد، کسی حق ندارد قوانین را زیر پا بگذارد.»
نگهبان دیگر میگفت:
«این پل ایراد دارد. باید خرابش کنیم و از نو بسازیم.»
کمکم مردم دو دسته شدند.
یک عده فقط از قانون حرف میزدند.
یک عده فقط از خراب کردن.
در میان این هیاهو، پیرمردی که سالها معمار بود جلو آمد.
پل را با دقت نگاه کرد و گفت:
«نه پل آنقدر خراب است که باید نابودش کرد، نه آنقدر سالم که بتوان چشم روی ترکهایش بست.»
او پیشنهاد داد بخشهای آسیبدیده تعمیر شوند.
ستونهای ضعیف تقویت شوند.
قوانین عبور هم اصلاح شوند تا فشار کمتری به پل وارد شود.
بعضیها خندیدند.
گفتند:
«یا باید طرف ما باشی، یا طرف آنها.»
پیرمرد لبخند زد و گفت:
«من طرف پل و جان مردم هستم.»
چند ماه بعد، پل هم محکمتر شد، هم امنتر.
نه شهر دچار آشوب شد، نه مردم زیر سایه بیتفاوتی ماندند.
آن روز خیلیها فهمیدند که
جامعه فقط با قانون زنده نمیماند.
همانقدر که به نظم نیاز دارد، به اصلاح هم نیازمند است.
قانونی که هرگز اصلاح نشود، فرسوده میشود.
تغییری هم که همهچیز را ویران کند، آیندهای نمیسازد.
درس کوتاه:
خرد یعنی هم از قانون محافظت کنی، هم با شجاعت بیعدالتیها را اصلاح کنی.
#داستان_کوتاه #عدالت #قانون #اصلاح #مسئولیت_اجتماعی
اگر این نوع نوشتهها برایت الهامبخش است،
در Threads با من همراه شو:
@mehdimdzh_prism
و برای مطالب کاملتر، نسخههای صوتی و آرشیو نوشتهها در روبیکا:
@mindprism