
حرفِ حساب
در جلسهای در یک مدرسه، معلمها دربارهٔ تغییر برنامهٔ امتحانات صحبت میکردند.
یکی از معلمها پیشنهادی داد که باعث میشد دانشآموزان در یک روز سه امتحان داشته باشند.
قبل از اینکه کسی چیزی بگوید، بهرام شروع کرد به صحبت کردن.
از تجربههایش گفت.
از کتابهایی که خوانده بود گفت.
از اشتباههای دیگران مثال آورد و چند بار هم تأکید کرد که خودش بهتر از بقیه موضوع را میفهمد.
ده دقیقه گذشت، اما هنوز کسی نمیدانست راهحل او چیست.
بعد نوبت به معلم دیگری رسید.
رضا آرام گفت:
«اگر سه امتحان را در یک روز بگذاریم، کیفیت یادگیری پایین میآید و فشار زیادی به بچهها وارد میشود. پیشنهاد میکنم امتحان سوم را به روز دیگری منتقل کنیم.»
همه چند لحظه سکوت کردند.
مدیر گفت:
«پیشنهاد خوبیه. همین کار رو انجام میدیم.»
جلسه ادامه پیدا کرد.
چند روز بعد، اتفاق دیگری افتاد.
یکی از مسئولان مدرسه تصمیم گرفت بهخاطر اشتباه یک دانشآموز، جلوی همه او را تحقیر کند.
این بار رضا سکوت نکرد.
محترمانه گفت:
«با تنبیه مخالف نیستم، اما تحقیر کردن دانشآموز مشکلش رو حل نمیکنه. بهتره خصوصی باهاش صحبت کنیم و راه جبران اشتباهش رو مشخص کنیم.»
مسئول مدرسه ابتدا ناراحت شد، اما بعد پذیرفت که موضوع را به شکل دیگری پیگیری کند.
بعد از جلسه، یکی از همکاران از رضا پرسید:
«تو که همیشه کم حرف میزنی، چرا این بار مخالفت کردی؟»
رضا جواب داد:
«چون وقتی حرفی برای حل مشکل ندارم، لازم نیست فقط برای شنیده شدن صحبت کنم. اما وقتی سکوت باعث میشه حق کسی ضایع بشه، دیگه سکوت کردن هم انتخاب درستی نیست.»
همکارش کمی فکر کرد.
او فهمید که رضا نه از حرف زدن میترسد و نه دنبال این است که خودش را از دیگران بالاتر نشان دهد.
وقتی حرفی به حل مشکل کمک میکند، حرف میزند؛ وقتی حرفی فقط برای خودنمایی است، سکوت میکند.
از آن روز، همکاران بیشتر به حرفهای رضا توجه کردند.
نه به این دلیل که همیشه ساکت بود؛ بلکه چون میدانستند وقتی صحبت میکند، حرفش دلیلی دارد.
درس کوتاه:
خرد یعنی نه برای خودنمایی حرف بزنی، نه از ترس سکوت کنی.
حقیقت را روشن، بهموقع و با هدفی مفید بیان کن.
ارزش حرف به تعداد کلماتش نیست؛ به اثری است که میگذارد.
#خرد #مهارت_ارتباطی #تفکر_انتقادی #شخصیت #رشد_فردی