سامان همیشه دوست داشت برای هر چیزی جواب داشته باشد.
اگر کسی درباره قیمت یک وسیله میپرسید، سریع نظر میداد.
اگر بحثی درباره یک خبر پیش میآمد، بدون اینکه خبر را کامل خوانده باشد، موضع میگرفت.
اگر کسی میگفت:
«مطمئنی؟»
با اعتمادبهنفس جواب میداد:
«آره، معلومه!»
یک روز در محل کار، خبری درباره یکی از همکارانشان پخش شد.
گفتند قرار است او به خاطر یک اشتباه، از کار برکنار شود.
چند نفر دور هم جمع شدند.
هرکس چیزی میگفت.
سامان که چیزی از ماجرا نمیدانست، گفت:
«من از اول هم میدونستم این آدم مشکل داره.»
یکی از همکارها پرسید:
«خودت چیزی دیدی؟»
سامان کمی مکث کرد.
اما برای اینکه کم نیاورد، گفت:
«نه، ولی این چیزا معلومه دیگه.»
حرفش بین بقیه پیچید.
چند نفر دیگر هم باورش کردند.
تا اینکه مدیر وارد اتاق شد.
پرونده را روی میز گذاشت و گفت:
«خبر اخراج اشتباهه.»
همه ساکت شدند.
بعد ادامه داد:
«اتفاقاً بررسیها نشون داده اشتباه از بخش دیگه بوده و این همکار هیچ نقشی نداشته.»
سامان سرش را پایین انداخت.
اما ماجرا هنوز تمام نشده بود.
مدیر رو به جمع کرد و گفت:
«مشکل فقط این نیست که یک شایعه پخش شده.
مشکل اینه که بعضیها بدون اینکه چیزی بدونن، با اطمینان درباره زندگی یک آدم قضاوت میکنن.»
اتاق ساکت شد.
سامان چیزی نگفت.
بعد از جلسه، همان همکار را دید.
میتوانست خودش را توجیه کند.
میتوانست بگوید:
«من فقط شنیده بودم.»
اما جلو رفت و گفت:
«من درباره چیزی که نمیدونستم، با اطمینان حرف زدم. اشتباه کردم.»
همکارش چند ثانیه نگاهش کرد و گفت:
«کاش همه قبل از حرف زدن همینو میگفتن.»
آن روز سامان یک چیز مهم یاد گرفت.
آدم قدرتمند کسی نیست که برای هر سؤالی جواب آماده داشته باشد.
آدم قدرتمند کسی است که وقتی چیزی را نمیداند، از گفتنِ
«نمیدونم، باید بررسی کنم»
خجالت نمیکشد.
چون گاهی یک جوابِ اشتباه میتواند آبروی یک نفر را ببرد.
اما یک جمله ساده میتواند جلوی خیلی از اشتباهها را بگیرد:
«نمیدونم.»
درس کوتاه
ندانستن عیب نیست؛ وانمود کردن به دانستن، میتواند هم به خودت آسیب بزند و هم به دیگران.
#تفکر_انتقادی #دانستن #قضاوت #مسئولیت
#آگاهی