
رضا مسئول خرید تجهیزات یک مدرسه بود.
مدیر مدرسه به او گفت که برای شروع سال تحصیلی، باید چند بخاری جدید بخرند. بخاریهای قدیمی خراب شده بودند و کلاسها در زمستان بهشدت سرد میشدند.
رضا سه فروشنده را بررسی کرد.
از قیمتها پرسید، ضمانتنامهها را مقایسه کرد و با چند مدرسه دیگر که از همان مدل استفاده میکردند تماس گرفت.
یکی از فروشندهها قیمت مناسبتری داشت و محصولش هم ضمانت معتبر داشت.
رضا بعد از چند روز بررسی، تصمیم گرفت از همان فروشنده خرید کند.
با خودش گفت: «با پولی که داریم، این بهترین انتخابه.
بخاریها رسیدند و نصاب آنها را نصب کرد.
اما چند هفته بعد، یکی از بخاریها خراب شد. کمی بعد، دو بخاری دیگر هم از کار افتادند.
فروشنده تلفن را جواب نمیداد و پیگیری ضمانت هم نتیجهای نداشت.
مدرسه دوباره با مشکل گرمایش روبهرو شد.
مدیر عصبانی بود.
یکی از همکاران گفت: «از اول معلوم بود این خرید اشتباهه! آدم باید جنس درستوحسابی بخره، نه ارزونترین جنس رو.»
رضا چیزی نگفت.
شب که به خانه برگشت، مدام اتفاقات را مرور کرد.
با خودش میگفت: «چرا اینقدر بیدقت بودم؟ چرا اصلاً سراغ این فروشنده رفتم؟ اگه از اول درست تصمیم میگرفتم، الان این وضع پیش نمیاومد»
چند روز خودش را سرزنش کرد.
احساس میکرد نتیجه بد، ثابت کرده که تصمیمش از ابتدا احمقانه بوده است.
تا اینکه یکی از همکاران باتجربهاش، که سالها مسئول خرید مدرسه بود، با او صحبت کرد.
پرسید: «وقتی خرید کردی، از کجا میدونستی این بخاریها خراب میشن؟»
رضا گفت: «نمیدونستم. قیمتها رو مقایسه کردم، ضمانت رو دیدم و از چند نفر هم پرسیدم.»
همکارش گفت: «پس بیا دو تا موضوع رو از هم جدا کنیم. یکی اینکه موقع خرید چقدر منطقی بررسی کردی، یکی هم اینکه آخرش چه اتفاقی افتاد. این دو تا همیشه یکی نیستن.»
رضا کمی فکر کرد.
همکارش ادامه داد:
«اگه با اطلاعات کافی بررسی کرده باشی و احتمالهای مهم رو هم در نظر گرفته باشی، ممکنه باز هم نتیجه بد بشه. دنیا همیشه مطابق حسابوکتاب ما جلو نمیره.
اما اگه احتمال خرابی زیاد بوده، یا فروشنده سابقه بدی داشته و تو بررسی نکرده باشی، اونوقت باید اشتباهت رو پیدا کنی.
نتیجه بد بهتنهایی ثابت نمیکنه تصمیمت بد بوده؛ ولی میتونه نشونهای باشه که باید بیشتر بررسی کنی.»
رضا تصمیم گرفت دوباره پرونده خرید را بررسی کند.
این بار فهمید که یک نکته مهم را نادیده گرفته بود.
او ضمانتنامه را دیده بود، اما درباره سابقه واقعی خدمات پس از فروش شرکت تحقیق نکرده بود. همچنین تمام بودجه را صرف خرید کرده بود و هیچ برنامه جایگزینی برای خرابی احتمالی نداشت.
پس مشکل فقط بدشانسی نبود.
او بر اساس اطلاعات موجود تصمیم گرفته بود، اما بررسیاش کامل نبود.
رضا این بار مسئولیت اشتباهش را پذیرفت. موضوع را با مدیر در میان گذاشت، برای تعمیر بخاریها پیگیری کرد و برای خریدهای بعدی، بررسی سابقه فروشنده و پیشبینی هزینههای احتمالی را به فهرست کارهایش اضافه کرد.
چند ماه بعد، دوباره مسئول خرید شد.
این بار از فروشندهای خرید کرد که سابقه خدمات پس از فروشش روشن بود. با این حال، باز هم هیچ تضمینی وجود نداشت که همهچیز بینقص پیش برود.
رضا حالا یک چیز را بهتر فهمیده بود:
قرار نیست هر تصمیمی به نتیجه دلخواه برسد؛ قرار است از هر نتیجه، چیزی یاد بگیریم.
او دیگر نه با اولین شکست خودش را نادان میدانست، نه با اولین موفقیت فکر میکرد همهچیز را بلد شده است.
چون فهمیده بود آدم عاقل کسی نیست که همیشه درست از آب دربیاید؛ کسی است که هنگام تصمیم گرفتن خوب فکر میکند و بعد از دیدن نتیجه، شجاعت بررسی و اصلاح خودش را دارد.
درس کوتاه:
تصمیم را با اطلاعاتی بسنج که هنگام انتخاب در دسترس داشتی، نه فقط با نتیجهای که بعداً اتفاق افتاد. اما اگر نتیجه بد شد، بهجای توجیه یا سرزنش خودت، اشتباهها را پیدا کن و برای دفعه بعد بهتر تصمیم بگیر.
#تصمیم_گیری #تفکر_انتقادی #مسئولیت_پذیری #تجربه #رشد_فردی