چگونه میشود کسی، چیزی، جایی، خاطرهای، غمی و یا شادی را فراموش کرد تا دست از سرت بردارد و رهایت کند؟ آیا شدنی است؟
ریچارد رایت میگوید: «قاعدۀ کلی این است که آدم سرش را به چیزی مشغول کند. خود را در انبوه کارها گم کند». اما کدام کارها؟ زمانی که آن کس و چیز و جا و... یا تار آن کار است، یا پود آن؛ و یا تار و پود آن که تو فقط آنها را به هم میبافی.
به نظر من گریزی نیست. سادهلوحی است اگر به جز این بپنداریم. ساده لوحی است.