
کریستین بوبن درباره کتاب مینویسد:
کتاب همچون خدمتگزار سالخوردهای است که ما تمام احساسات خود را بر دوشش مینهیم تا به جای ما سختیاش را تحمل کند. مدت زمانی که صرف مطالعه کتاب میشود، زمانی است که مبدل به نور شده و یا به آن امیدی که ما با خیالبافیهای خود گرفتارش شدهایم و یا به آن قدرتی که در کتابهای علمی یا عارفانه جستجویش میکنیم.