
سرخی لعل لبت آتش زند بر جان من
وسعت عشق تو چون دریای آبی گشته است
دور شد پیری زمن چون با منی دنیای من
فصل سرما هم کنار تو بهاری گشته است
آنچنان زیباست بودن در حضورت نازنین
جای غم در سینه یکسر شادمانی گشته است
حس آرامش شدی بر تلخی ی افکار من
طعم چایی هم کنارت زعفرانی گشته است