
ژرفای چشم
دردیست در این سینه که گفتن نتوانم
جامیست در آن چشم که خوردن نتوانم
در دایره عشق من و حرکت پرگار
عقلی است که تشخیص تو با من نتوانم
در عطر دل انگیز خدایی ی وجودش
حالیست که ظرفیت بودن نتوانم
در گوشه ی آن شعر دل انگیز نگاهش
وزنی است که من قدرت چیدن نتوانم
در انجمن رویت سیمای عزیزش
آن دست و ترنجی است بریدن نتوانم
در عمق پر از راز پری گو نهِ چشمش
ژرفی استُ من آن را که پریدن نتوانم
قسمتی از غزل ژرفای چشم از دفتر شعر نقاب مهدی بیرقی.
تقدیم به خوانندگان گرامی