باز آن نفس پاک مسیحای تو آمد
آن صورت عاشق کش زیبای تو آمد
بی تاب شد این دل به تمنای لب یار
آنوقت که آن مهر فریبای تو آمد
میخواستم از سر برود مهر نگارت
در دم هوس گرم زلیخای تو آمد
مجنون شده در کوچه معشوق دویدم
عاقل شدم آنگاه که لیلای تو آمد
در هجمه ی بی وقفه ی سرمای زمستان
آن شمس تحول گر مولای تو آمد
سرگرم رخ ظاهر دنیا شدم اما
آن باطن نورانی و گرمای تو آمد
من خسته و بی حال به دنبال دو چشمت
آن نرگس و این حال تماشای تو آمد
آنگاه که خشکیده شد آن چشمه اشعار
آن چشمه ی بی وقفه ی دریای تو آمد
در دوره کوتاه پر از غصه و اندوه
آن شاد ترین قصه یلدای تو آمد
تا خواستم آواز بخوانم که تو هستی
ناگاه مرا خاطر تنهای تو آمد