
دل تاریک تو از این شب ما تیره تر است
با همین حال بد توست که این دیده تر است
در دلم یاد تو و در دل تو آن شب تار
آخر این شب تاریک کجایش سحر است ؟
گاه با دست مرا پس زنی و پیش کشی
از همین گیر و نگیرت دل من در بدر است
دیر گاهی است نگاهت به منم سرد شده
دل از این سرد نگاه تو بسی در حذر است
یا که از چشم برو یا بنشین در بر من
دل از این بودن بی حس تو خونین جگرست
دمدمی عاشق و گه فارغ و یا بی اثری
فکرم از داخل پر پیچ و خمت بی خبرست
با همه سردی تو در گذر از کوی تو من
شهریارم که از آن کوچه همی در گذرست
داد و فریاد کنم یکسره در هر دو جهان
منم آن عاشق رسوا که ز عالم بدرست
سخت دردیست غم عاشقی ی و سردی یار
کمکی کن تو خدایا که دلم پر شرر است
با همه قوطه وری در دل احساس ولی
مقصد آخر این عشق به پوچی سفر است