باز آمد در زیبا ز آسمان
برف زیبا بعد آن زردی خزان
برف آمد پوششی شد بهر دل
تا فراموشم شود فکرجهان
باز با آهستگی آهنگ ساخت
ریزش زیبای این لطف زمان
با نزول برف و این حس عجیب
خیر عقبا و جهانم توامان
باز در پس کوچه های ذهن من
نظم پنهان درونم شد عیان
شکر ،با پاکی او شعرمرسید
تا شود روشن همی مهر نهان
شمس زیبایی که در ایام دور
عشق سندایش شده مولای جان
باز از سندا و آن دوران عشق
گفتم و ازگریه هایی بی امان
عشق سندای عزیزم همچو برف
ریزد از شعر درونم پر توان
دست در دستم بده سندای من
تا ابد تا آخر عمر گران
مثل ایام قدیم عاشقی
زیر این برف خدا با من بمان
رد پای شعر را ایجاد کن
روی خط خاطرات آن زمان
با فروکش کردن این برف هم
شعله ور شد خاطراتی نا گهان