
برای بسیاری از ما پیش آمده که حتی پس از رفت و آمد بین مطبهای مختلف، در نهایت سراغ یک پزشک مسن رفتهایم، زیرا به این نتیجه رسیدهایم که پزشکان امروز، یا تجربه و یا سواد کافی ندارند؛ پزشکانی که حتی از تحلیل یک عکس معمولی رادیولوژی عاجزند و مانند خود بیمار تنها به آن خیره میشوند و نمیتوانند و نمیدانند در مورد آن، چه بگویند، بهخصوص اگر عکس، اسکن یا آزمایش، فاقد گزارش متخصص مربوطه باشد، که اوضاع به سمت شگفت زدگی و طنز میرود؛ چون پزشک محترم بیمار را به مرکز تشخیص پزشکی ارجاع میدهد تا برای عکس و آزمایش و ... گزارش متخصص را دریافت کند!
سهمیه؛ اولین عنصر مخرب در تولید متخصص بیسواد
براساس گزارش قائم مقام معاونت وزارت بهداشت، ۶۰ درصد از دانشجویان رشته پزشکی، سهمیهای هستند، افرادی که نمرات و رتبه آنان در کارنامه آزمون کنکور، بهشدت پائین است و حتی در برخی از دروس، نمره صفر یا منفی دریافت کردهاند، اما با رتبههای بالای حداقل ۵۰ هزار-و گاهی بیش از ۱۰۰ هزار-، وارد دانشکدههای پزشکی دولتی روزانه میشوند! این افراد در دانشکده پزشکی، در کنار آن ۴۰ درصدی مینشینند که با تلاش شبانهروزی و مطالعه دقیق دروس مختلف، توانستهاند رتبههای واقعی تک، دو یا حداکثر سه رقمی به دست آورند.
طبعا حضور این افراد با پیشنیاز اندکی که در رابطه با این رشته دارند، هم بار آموزشی کلاس را پائین میآورند و هم بر زحمت اساتید میافزایند که باید در بسیاری از موارد وقت کلاس را صرف توضیح اولیات دروس به این دانشجویان کنند، دانشجویانی که در طول تحصیل حداقل سه ترم مشروط میشوند! اما نکته نگرانکننده، خروجی این افراد بهعنوان پزشک عمومی و گاه متخصص است. افرادی که فاقد کمترین اطلاعات و تجربه لازم در خصوص رشتهای هستند که با جان و سلامت مراجعان ارتباط مستقیم دارد.ثروت؛ دومین عنصر مخرب در تولید متخصص بیسواد
پس از سهمیه، که معمولا در دانشگاههای دولتی و در سه رشته مهم پزشکی، یعنی داروسازی، پزشکی و دندانپزشکی، اعمال ۶۰ درصدی میشود. برخی از دانشجویان، با رتبه و تراز پائین، وارد دانشگاههای آزاد میشوند. این دانشجویان بهواسطه ثروت والدین خود، در بسیاری از موارد در کلاس درس حاضر نمیشوند، اما میتوانند نمرههای مطلوب را بخرند. در دوره اینترنی و رزیدنتی نیز، در حالیکه باید در بیمارستانهای دانشگاهی حضور داشته و بهطورعملی دانشی را که حفظ کردهاند، تجربه کنند و بهصورت عملی بیاموزند، شیفت و نوبت خود را در ازای مبلغی به دانشجویان کمبضاعت سپرده و خود به تفریح و سرگرمی میپردازند.
پزشکی و سلامت کشور در چنبره بیاعتمادی
رئیس سازمان نظام پزشکی به نکته تکان دهندهای اشاره میکند: «من مطلعم برای دانشگاه علوم پزشکی تهران نفراتی که رتبه ۵۲ و ۵۳ کنکور را داشتند، بهصورت آزاد هم قبول نشدند؛ چون سهمیههای کنکور بیش از حد بودهاست و باید آنها را پذیرش میکردند. به نظر من این سهمیهها برای هر رشتهای تا حدی قابل قبول است، ولی ۶۰ درصد سهمیه پزشکی باعث شده امکان حضور افراد با استعداد و افرادی که واقعا درس میخوانند و برای رشتههای سخت پزشکی تلاش میکنند بهوجود نیاید. در واقع، افرادی که میتوانند برای آینده پزشکی کشور مفید باشند کاهش مییابند»