شاید فکر کنیم چند معاملهی سودده پشت سر هم باید ما رو به معاملهگر بهتری تبدیل کنه. بالاخره داریم درست عمل میکنیم، تصمیمهامون نتیجه داده و حساب معاملاتیمون رشد کرده.
اما گاهی دقیقاً بعد از همین اتفاقها، احتمال اشتباه کردنمون بیشتر میشه.
نه لزوماً چون تحلیلمون ضعیف شده؛ بلکه چون ممکنه نگرشمون نسبت به خودمون، بازار و ریسک تغییر کرده باشه.

وقتی اعتمادبهنفس از حد خودش عبور میکند
بعد از چند برد متوالی، ممکنه کمکم احساس کنیم بازار رو بهتر از قبل میفهمیم. به تحلیلهامون مطمئنتر میشیم و بعضی از قوانین قبلی دیگه به اندازهی گذشته ضروری به نظر نمیرسن.
شاید قبلاً برای ورود منتظر تأیید کامل میموندیم، اما حالا با دیدن یک نشونهی ناقص وارد میشیم.
شاید قبلاً حجم معامله رو دقیق محاسبه میکردیم، اما حالا با خودمون میگیم این یکی هم احتمالاً جواب میده.
حتی ممکنه تصور کنیم چون چند معاملهی اخیر رو درست تشخیص دادیم، این بار هم میتونیم حرکت بعدی بازار رو پیشبینی کنیم.
مشکل اینجاست که چند نتیجهی خوب، لزوماً به این معنی نیست که توانایی ما ناگهان بیشتر شده یا معاملهی بعدی احتمال موفقیت بالاتری داره.
گاهی فقط چند بار متوالی، شرایط بازار با تصمیمهای ما هماهنگ بوده.
موفقیتهای اخیر میتونن اعتمادبهنفس ما رو افزایش بدن، اما نباید باعث بشن قوانینمون رو کمتر جدی بگیریم.

سودهای قبلی، مجوز ریسک بیشتر نیستند
یکی از اشتباهات رایج اینه که بعد از چند برد، احساس کنیم حالا میتونیم بیشتر ریسک کنیم.
مثلاً با خودمون میگیم: «چند معامله سود کردم؛ اگر این یکی هم ضرر بده، هنوز بخشی از سودم باقی میمونه.»
این طرز فکر ممکنه در ظاهر منطقی به نظر برسه، اما اگر افزایش ریسک از قبل در سیستم معاملاتی تعریف نشده باشه، عملاً داریم به خاطر نتیجههای اخیر، قوانین خودمون رو تغییر میدیم.
بازار نمیدونه ما چند معاملهی سودده داشتیم. سودهای قبلی هم تضمین نمیکنن که معاملهی بعدی موفق بشه.
ممکنه چند معاملهی بعدی هم سودده باشن؛ ممکنه هم نباشن. مسئله این نیست که بعد از چند برد حتماً ضرر میکنیم، بلکه مسئله اینه که نباید اجازه بدیم چند نتیجهی خوب، ما رو به تصمیمهای بیقاعده برسونن.

وقتی دیگر به ستاپ نیاز نداریم!
شاید خطرناکترین تغییر، این باشه که بعد از چند برد، بهجای اینکه منتظر ستاپ خودمون بمونیم، شروع کنیم به دیدن ستاپهایی که واقعاً وجود ندارن یا هنوز کامل نشدن.
قبلاً اگر شرایط مناسب نبود، معامله نمیکردیم. اما حالا چون احساس خوبی نسبت به عملکردمون داریم، ممکنه هر حرکت بازار رو فرصتی تازه ببینیم.
اینطوری کمکم از اجرای سیستم فاصله میگیریم و به تصمیمگیری بر اساس احساسات نزدیک میشیم.
در واقع، بهجای اینکه از سیستم معاملاتیمون پیروی کنیم، از تصویری که بعد از چند برد از خودمون ساختهایم پیروی میکنیم.
و اینجاست که باید حواسمون رو جمع کنیم؛ چون هدف ما این نیست که ثابت کنیم چقدر خوبیم. هدف اینه که در بلندمدت، تصمیمهای باکیفیتی بگیریم.
معاملهی بعدی، یک معاملهی مستقل است
بعد از چند برد متوالی، بهتره به خودمون یادآوری کنیم که معاملهی بعدی باید با همان معیارهایی بررسی بشه که قبل از اولین برد داشتیم.
همان قوانین ورود.
همان معیارهای خروج.
همان روش محاسبهی حجم.
و همان میزان ریسکی که در سیستم تعریف کردهایم.
نه لازم داریم به خاطر بردهای قبلی جسورتر بشیم، نه باید از ترس اینکه سودهای قبلی رو از دست بدیم، از ستاپهای معتبر فرار کنیم.
قرار نیست بردهای قبلی ما رو مغرور کنن یا محتاطتر از حد سیستممون بشیم. قرار است صرفاً نتیجههایی باشن که ثبت میکنیم و ازشون یاد میگیریم.

بعد از برد هم باید خودت را مدیریت کنی
معمولاً دربارهی کنترل احساسات بعد از ضرر زیاد صحبت میکنیم؛ دربارهی انتقام گرفتن از بازار، جبران ضرر و معاملهی احساسی.
اما مدیریت خودمون بعد از سود هم به همون اندازه اهمیت داره.
گاهی ضرر باعث میشه از قوانینمون فاصله بگیریم و گاهی سود.
یک بار میخوایم ضرر قبلی رو سریع جبران کنیم؛ بار دیگه فکر میکنیم چون چند بار درست عمل کردیم، این بار هم میتونیم با اطمینان بیشتری تصمیم بگیریم.
در هر دو حالت، نتیجهی معاملات قبلی داره روی تصمیم فعلی ما اثر میذاره.
شاید بلوغ یک معاملهگر زمانی بیشتر خودش رو نشون بده که بعد از چند برد متوالی هم بتونه آرامش و انضباطش رو حفظ کنه؛ بدون اینکه خودش رو شکستناپذیر بدونه.
در نهایت، چند معاملهی سودده اتفاق خوبیه و طبیعیه که ازش خوشحال بشیم. اما نباید فراموش کنیم که وظیفهی ما تکرار احساس خوبِ بردهای قبلی نیست؛ وظیفهمون اجرای درست فرآیند معاملاتی خودمونه.
قرار نیست بعد از هر برد، به خودمون ثابت کنیم که معاملهگر خوبی هستیم. باید حتی بعد از چند برد متوالی همون معاملهگری بمونیم که قبل از اولین برد بودیم.