یکی از عجیبترین چیزهایی که در مسیر ترید متوجه شدم، اینه که هر وقت یک معامله خوب پیش نمیره، اولین چیزی که ممکنه به ذهنمون برسه اینه:
«شاید استراتژی خوبی ندارم.»
بعد شروع میکنیم به گشتن.
یک اندیکاتور جدید.
یک سبک جدید.
یک ستاپ جدید.
یک استاد جدید.
یک استراتژی که ظاهراً درصد برد بالاتری داره.
و دوباره چند روز یا چند هفته بعد، همین داستان تکرار میشه.

شاید مشکل اینجا باشه که ما گاهی دنبال سیستمی بدون باخت میگردیم.
در حالی که چنین سیستمی وجود نداره.
هر استراتژیای که در بازار داشته باشیم، بالاخره معاملهای خواهد داشت که ضررده میشه.
حتی اگر یک سیستم در بلندمدت مزیت داشته باشه، قرار نیست تکتک معاملاتش موفق باشن.
این موضوع رو وقتی جدیتر میفهمیم که به جای چند معامله، به یک مجموعه بزرگتر از معاملات نگاه کنیم.
ممکنه پنج معامله پشت سر هم ضررده بشن و بعد چند معامله خوب، کل تصویر رو تغییر بدن.
اما اگر بعد از معامله سوم سیستممون رو عوض کنیم، هیچوقت فرصت نمیدیم بفهمیم واقعاً چه عملکردی داشته.

به نظرم یکی از مهارتهای مهم تریدر، توانایی ماندن پای یک فرآیند برای مدت کافیه.
نه اینکه کورکورانه به یک استراتژی بچسبیم.
اگر سیستم ایراد داره، باید بررسی و اصلاحش کنیم.
اما اصلاح با فرار کردن فرق داره.
باید بفهمیم مشکل دقیقاً کجاست.
آیا استراتژی مزیت آماری نداره؟
آیا قوانینش مبهمه؟
آیا مدیریت ریسک مشکل داره؟
یا شاید خودمون قوانین رو درست اجرا نمیکنیم؟
گاهی تغییر دادن استراتژی، راحتترین راه برای فرار از روبهرو شدن با مشکل اصلیه.
چون اگر بگیم «سیستم بد بود»، لازم نیست با بینظمی، عجله، ترس یا طمع خودمون روبهرو بشیم.

شاید تریدر حرفهای کسی نباشه که هر هفته یک چیز جدید یاد میگیره.
شاید کسی باشه که یک سیستم مشخص رو اونقدر عمیق میشناسه که میدونه کِی باید اجراش کنه، کِی نباید اجراش کنه و چه انتظاری ازش داشته باشه.
بازار همیشه چیز جدیدی برای یاد گرفتن داره.
اما یادگیری بیشتر، اگر به اجرای بهتر منجر نشه، لزوماً ما رو تریدر بهتری نمیکنه.

گاهی شاید به جای اینکه دنبال استراتژی بعدی باشیم، بهتر باشه همین چیزی که داریم رو برداریم و واقعاً بفهمیم:
آیا من مشکل سیستمم هستم، یا سیستم واقعاً مشکل داره؟
این سؤال شاید ارزش بیشتری از پیدا کردن یک استراتژی جدید داشته باشه.