گاهی فکر میکنم یکی از چیزهایی که در مسیر ترید باید جدیتر دربارهش فکر کنیم، خودِ پوله.
همه میگیم میخواهیم پولدار بشیم.
میگیم میخواهیم سرمایه بزرگی داشته باشیم، درآمد بیشتری بسازیم و یک زندگی بهتر برای خودمون و خانوادهمون ایجاد کنیم.
اما آیا ذهن ما واقعاً با این اتفاق راحته؟

شاید سؤال عجیبی باشه.
ولی ممکنه کسی از نظر تحلیل تکنیکال، مدیریت معامله و شناخت بازار کاملاً خوب باشه و با این حال، خودش به شکل ناخودآگاه جلوی رشد مالی خودش رو بگیره.
نه لزوماً چون نمیخواد پولدار بشه.
بلکه چون تصویری که از پول و ثروت در ذهنش ساخته، با چیزی که میگه میخواد، هماهنگ نیست.

مثلاً ممکنه در اعماق ذهنش پول زیاد رو چیزی نادرست، دستنیافتنی یا مخصوص «آدمهای دیگه» بدونه.
یا وقتی سود معاملهاش بزرگ میشه، ناخودآگاه احساس کنه این سود بیش از چیزی هست که «حقش» بوده.
نتیجه چی میشه؟
ممکنه زودتر از برنامه از معامله خارج بشه.
بعد از چند بار سود، بیش از حد ریسک کنه.
سودهاش رو دوباره به بازار پس بده.
یا وقتی حسابش به اندازهی قابل توجهی رشد کرد، رفتاری انجام بده که دوباره اون رو به نقطهی قبلی برگردونه.

اینجا دیگه مسئله فقط تحلیل بازار نیست.
مسئله، رابطهی ما با پول هست.
منظورم این نیست که اگر هر روز به خودمون بگیم «من ثروتمندم»، ناگهان پول وارد حسابمون میشه.
این نوع نگاه شاید جذاب باشه، اما ترید با آرزو کردن جلو نمیره.
منظورم چیز دیگهای هست:
اگر قراره از ترید درآمد قابل توجهی داشته باشیم، باید بتونیم از نظر ذهنی و رفتاری با اعداد بزرگتر هم کنار بیاییم.
باید بتونیم سود کنیم بدون اینکه هیجانزده بشیم.
باید بتونیم پول داشته باشیم بدون اینکه احساس گناه کنیم.
باید بتونیم ضرر کنیم بدون اینکه برای جبرانش دست به هر کاری بزنیم.
و شاید مهمتر از همه، باید باور کنیم که ثروتمند شدن برای ما یک اتفاق غیرممکن یا مخصوص دیگران نیست.

البته باور به ثروت به تنهایی هیچ پولی ایجاد نمیکنه.
بازار به باورهای ما پاداش نمیده.
اما باورهای ما میتونن رفتارمون رو تغییر بدن؛ و رفتار، در طول زمان، روی نتیجه اثر میذاره.
برای همین شاید تریدر شدن فقط یاد گرفتن تحلیل نمودار نباشه.
باید یاد بگیریم وقتی حسابمون بزرگتر شد، همون آدمی بمونیم که طبق برنامه تصمیم میگیره.
وقتی سود بزرگی گرفتیم، مغرور نشیم.
وقتی ضرر کردیم، خودمون رو نابود نکنیم.
و وقتی پول بیشتری وارد زندگیمون شد، ظرفیت مدیریت اون رو هم داشته باشیم.

شاید «ذهنیت ثروت» برای من از اینجا شروع میشه:
از تجسم یک زندگی لاکچری و انتظار برای جذب پول نه؛
بلکه از اینکه ثروت رو چیزی بدونیم که میشه اون رو با مهارت، صبر، کار و تصمیمهای درست ساخت و بعد با عقلانیت حفظ کرد.
شاید بعضی از ما باید قبل از اینکه یاد بگیریم چطور بیشتر پول دربیاریم، یاد بگیریم که با پول بیشتر چه حسی داریم و با اون چه رفتاری میکنیم.
چون ممکنه مشکل همیشه این نباشه که
«چطور پول بیشتری به دست بیارم؟»
گاهی سؤال مهمتر اینه:
«اگر واقعاً پول زیادی به دست آوردم، آیا ذهن و رفتار من ظرفیت نگه داشتنش رو داره؟»