کنار بعضی از بازیهای پر هیجان شهربازی نوشتهاند در صورتی که احساس وحشت، سرگیجه و تهوع کردید دستتان را بالا بیاورید تا بازی را متوقف کنیم. تا جانتان را نجات دهیم. تا دورتان کنیم از دستگاهی که وحشیانه میچرخد و تکانتان میدهد و تنتان را میلرزاند. احتمالاً آدمها با خواندن این نوشته آرام میشوند و با خیال راحت خود را میسپارند به تکانها، به اوجها و سقوطها.
اما در دنیای واقعی هیچ تابلویی نیست. هیچ کجای زندگی نجات دهندهای قوی و آماده و هوشیار ننشسته و چشم ندوخته به آن طوفان پر گرد و خاک تا دستی را بگیرد و او را بیرون بکشد از وحشت، از باتلاق، از ویرانی.
منجیها فقط کنار دریا و استخر دنبال غرق شدهها میگردند. فقط آنجاست که میدانی شاید کسی به قصد نجاتت توی آب بپرد و تن خیس بینفست را بگیرد و به خشکی بیاورد و احیایت کند. هر روز چند نفر در خشکی غرق میشوند و جان میدهند بدون آن که کسی دست وحشت زدهشان را دیده باشد که برای کمک بالا رفته؟ هر روز چند نفر فریاد میزنند که میخواهند از این بازی وحشیانه پیاده شوند و کسی صدایشان را نمیشنود؟ هر روز چند نفر نیاز دارند بشنوند: اگر احساس وحشت و سرگیجه و تهوع کردی دستت را بالا بیاور، کمکت خواهیم کرد. نجاتت خواهیم داد. دورت خواهیم کرد از این همه تکان و اوج و سقوط؟
