هپاتیت C یک عفونت کبدی است که توسط ویروس هپاتیت C ایجاد می شود. هپاتیت C می تواند از یک بیماری خفیف که چند هفته طول می کشد تا یک بیماری جدی و طولانی مدت باشد. هپاتیت C اغلب به عنوان "حاد" توصیف می شود ، به معنی عفونت جدید ، یا "مزمن" ، به معنی عفونت طولانی مدت. ویروس هپاتیت C (HCV) از طریق خون آلوده منتشر می شود. تا همین اواخر ، درمان هپاتیت C به تزریق هفتگی و داروهای خوراکی نیاز داشت که بسیاری از افراد آلوده به HCV به دلیل سایر مشکلات سلامتی یا عوارض جانبی غیرقابل قبول ، نمی توانستند از آنها استفاده کنند. امروزه HCV مزمن با داروهای خوراکی که هر روز به مدت دو تا شش ماه مصرف می شود قابل درمان است. هنوز هم ، تقریباً نیمی از افراد مبتلا به HCV نمی دانند که آلوده شده اند ، عمدتا به این دلیل که هیچ علامتی ندارند و ظهور آن ممکن است ده ها سال طول بکشد. به همین دلیل ، گروه ویژه خدمات پیشگیری ایالات متحده توصیه می کند که همه بزرگسالان 18 تا 79 ساله از نظر هپاتیت C مورد غربالگری قرار بگیرند ، حتی افراد بدون علائم یا بیماری کبدی شناخته شده. بزرگترین گروه در معرض خطر شامل همه افراد متولد سالهای 1945 تا 1965 است - جمعیتی پنج برابر بیشتر از افراد متولد سالهای دیگر.
علائم
عفونت طولانی مدت با ویروس هپاتیت C به عنوان هپاتیت مزمن C شناخته می شود. هپاتیت C مزمن معمولاً یک عفونت خاموش برای سالها است ، تا زمانی که ویروس به کبد آسیب برساند تا علائم و نشانه های بیماری کبد را ایجاد کند.
علائم و نشانه ها عبارتند از:
هر عفونت مزمن هپاتیت C با یک مرحله حاد شروع می شود. هپاتیت C حاد معمولاً تشخیص داده نمی شود زیرا به ندرت علائم ایجاد می کند. وقتی علائم و نشانه ها وجود دارد ، ممکن است شامل زردی همراه با خستگی ، حالت تهوع ، تب و درد عضلانی باشد. علائم حاد یک تا سه ماه پس از قرار گرفتن در معرض ویروس ظاهر می شود و دو هفته تا سه ماه طول می کشد. عفونت حاد هپاتیت C همیشه مزمن نمی شود. برخی از افراد پس از مرحله حاد HCV را از بدن خود پاک می کنند ، نتیجه ای که به عنوان پاکسازی خود به خود ویروسی شناخته می شود. در مطالعات انجام شده بر روی افراد مبتلا به HCV حاد ، میزان ترشحات ویروسی خود به خود از 15 تا 25 درصد متغیر است. هپاتیت C حاد نیز به خوبی به درمان ضد ویروسی پاسخ می دهد.
علل
عفونت هپاتیت C توسط ویروس هپاتیت C (HCV) ایجاد می شود. عفونت وقتی خون آلوده به ویروس وارد جریان خون فرد غیرآلوده می شود ، گسترش می یابد. در سطح جهانی ، HCV به چندین شکل مشخص وجود دارد که به عنوان ژنوتیپ شناخته می شوند. هفت ژنوتیپ متمایز HCV و بیش از 67 زیرگروه شناسایی شده است. متداول ترین ژنوتیپ HCV در ایالات متحده نوع 1 است. اگرچه هپاتیت C مزمن بدون توجه به ژنوتیپ ویروس آلوده روند مشابهی را دنبال می کند ، اما توصیه های درمانی بسته به ژنوتیپ ویروسی متفاوت است.

عوامل خطر
خطر ابتلا به عفونت هپاتیت C در صورت افزایش موارد زیر افزایش می یابد:
عفونت هپاتیت C که طی سالیان طولانی ادامه دارد می تواند عوارض قابل توجهی ایجاد کند ، مانند:
پیشگیری از هپاتیت C
با انجام اقدامات احتیاطی زیر از خود در برابر عفونت هپاتیت C محافظت کنید:
مصرف داروهای غیرقانونی را متوقف کنید ، خصوصاً در صورت تزریق آنها. اگر از داروهای غیرقانونی استفاده می کنید ، به دنبال کمک باشید. در مورد سوراخ کردن بدن و خال کوبی احتیاط کنید. اگر سوراخ کردن یا خال کوبی را انتخاب می کنید ، به دنبال یک فروشگاه معتبر بگردید. پیش از این در مورد نحوه تمیز کردن تجهیزات سوال کنید. اطمینان حاصل کنید که کارمندان از سوزن های استریل استفاده می کنند. اگر کارمندان به سوالات شما پاسخ نمی دهند ، به دنبال فروشگاه دیگری بگردید. رابطه جنسی ایمن تری را دنبال کنید. با چندین شریک زندگی و یا با شریکی که وضعیت سلامتی او نامشخص است ، رابطه جنسی محافظت نشده نداشته باشید. انتقال جنسی بین زوجین تک همسر ممکن است رخ دهد ، اما خطر کم است.
متاسفانه هنوز واکسنی برای پیشگیری از ابتلا به هپاتیت C وجود نداشته و واکسن های موجود فقط برای هپاتیت B و A می باشند. برای پیشگیری از ابتلا:
برخی تحقیقات نشان دادهاند سیر، اثر پیشگیرانه در سرطانهای دستگاه گوارش دارد هر چند شواهد در این زمینه قوی نیست.
* سرخ کردن: هر چند تحقیقات دقیقی درباره راجترین شیوه پخت غذا در ایران وجود ندارد اما بسادگی میتوان گفت بسیاری از غذاهای ایرانیان با سرخ کردن تهیه می شوند. پرهیز از سرخ کردن و روی آوردن به روشهای سالمتر مثل آب پز کردن و گریل کردن در کاهش خطر ابتلا به بیماری ها نقش دارد.
* چاقی و الکل، سبک زندگی و تغذیه غربی: هر دوی این عوامل در ایجاد سرطانهای دستگاه گوارش نقش دارند. مثل دیگر سرطانها سبک زندگی مهمترین راه جلوگیری از سرطان است.
کاهش مصرف نمک و قند، ورزش و تحرک، تغییر عادتهای غذایی و جدی گرفتن علائم گوارشی طولانی مدت نقش مهمی در پیشگیری دارند.
– دلایل دیگری هم مثل آب و هوا، مصرف تریاک، استفاده از یخچال برای نگهداری غذا و عوامل اقتصادی و اجتماعی هم برای شیوع زیاد سرطان های دستگاه گوارش در نیمه شمالی ایران مطرح شده است.
علائمی مثل ترش کردن، سوزش سردل، دشواری در فرو دادن غذا، سوءهاضمه (نفخ و آروغ زیاد)، درد معده، تغییر متناوب اجابت مزاج، دیده شدن خون در مدفوع یا استفراغ، کاهش وزن بدون علت مشخص اگر مدتی طول بکشند باید جدی گرفته شوند و به پزشک مراجعه شود.
منبع: digestive-system.ir