ارتوبیلوژیکس (ORTHOBIOLOGICS)
ارتوبیولوژیک ها موادی هستند که جراحان ارتوپدی برای کمک به ترمیم سریعتر جراحات و قسمت های آسیب دیده از آنها استفاده می کنند. از آنها برای بهبود التیام استخوان های شکسته و ماهیچه ها ، تاندون ها و رباط های آسیب دیده استفاده می کنند. این محصولات اغلب از موادی ساخته می شوند که به طور طبیعی در بدن شما پیدا می شوند. هنگامی که از آنها در غلظت های بیشتر استفاده می شود، ممکن است به تسریع روند بهبودی کمک کند. به عنوان مثال یکی از روش های درمانی برای آسیب های مفاصل و تخریب غضروف و نسوج و حتی آسیب های تاندونی , استفاده از خون خود فرد بیمار است. در روشی به نام پی آر پی (PRP) یا به اصطلاح سلول درمانی که از خون بیمار نمونه گیری می شود و پس از اینکه پلاسمای خون را با کمک سانتریفیوژ و کیت های خاصی جدا سازی شد پلاسمای حاوی پلاکت های خون به تاندون و در اطراف آن به داخل مفصل تزریق می شوند.

فرایند بهبودي و شفا
هنگامی که به استخوان، ماهیچه یا تاندون آسیب می رسد، خونریزی در ناحیه آسیب دیده به وجود می آید. این خونریزی پایه پاسخ درمانی است. این راهی را برای عوامل بهبودی برای رسیدن به محل آسیب دیده فراهم می کند. علاوه بر خونریزی ، سه عامل دیگر برای بهبودی لازم است. هر سه ماده ارتوبیلوژیکی هستند. آنها عبارتند از:
ماتریس. این می تواند خانه ای باشد که سلول ها در آن زندگی می کنند و در آن رشد می کنند و در نهایت استخوان ، تاندون یا رباط می سازند. مواد ماتریس رسانا هستند. این بدان معنی است که می تواند بلوک های سازنده ای را تشکیل دهد که به پر کردن شکاف استخوان کمک می کند.
عوامل رشد. اینها انواع مختلفی از پروتئین ها هستند که برای عملکرد سلول ها در طول روند بهبودی لازم هستند. برخی از پروتئین ها به تسریع روند بهبود کمک می کنند ، در حالی که برخی دیگر به کنترل آن یا کند کردن آن کمک می کنند. این عناصر بسیار شبیه ویتامین هایی هستند که ما هر روز برای بهبود سلامت و عملکرد بدن خود مصرف می کنیم.
سلولهای بنیادی. اینها سلولهای خاصی در بدن شما هستند که می توانند به انواع خاصی از سلولها تبدیل شوند. در طول روند بهبودی ، سلول های بنیادی به ناحیه ای از بدن شما که نیاز به ترمیم دارد ، فراخوانی می شوند. عوامل موجود در این ناحیه بر تبدیل سلول های بنیادی به سلول های ترمیمی تأثیر می گذارد. توجه داشته باشید که همان سلول بنیادی که استخوان را ترمیم می کند می تواند تاندون یا رباط را نیز ترمیم کند.
هنگامی که استخوان فردی می شکند، روند بهبودی آغاز می شود. تا زمانی که بیشتر ماده استخوانی از بین نرود ، سلول های بنیادی باید بتوانند استخوان جدیدی بسازند و باعث بهبودی شوند. با این حال ، اگر بخش قابل توجهی از استخوان شکسته از بین برود ، ممکن است شکاف بزرگی ایجاد شود. این می تواند در صورت خرد شدن استخوان ، یا خرد شدن چند تکه و عبور از پوست رخ دهد. در این شرایط ، شکاف باید با ماتریس یا مواد رسانا پر شود تا سلولهای بنیادی را در خود جای دهد. انواع مختلفی از مواد وجود دارد که ممکن است برای این منظور استفاده شود. فاکتورهای رشد در داخل استخوان با غلظت کم و در سایر قسمت های بدن شما یافت می شوند. آنها می توانند در غلظت های بالاتر از طریق مهندسی ژنتیک تولید شوند. کارهای زیادی با استفاده از مهندسی ژنتیک برای کمک به مشکلات پزشکی انجام می شود. مهندسی ژنتیک پیشرفت های زیادی در بهبود سریعتر و بهتر استخوان ها ایجاد کرده است. مهندسی ژنتیک می تواند مقادیر زیادی عنصر مورد نیاز را به شکل خالص تولید کند. در طول فرآیند مهندسی ژنتیک ، سیگنال های داخل سلول تغییر می کنند تا عملکرد سلول تغییر کند. برای کمک به بهبود استخوان ، سلول ها را می توان به کارخانه هایی تبدیل کرد که پروتئین های فاکتور رشد تولید می کنند.
منابع زیادی از سلول های بنیادی در بدن انسان وجود دارد. مهمترین منبع مغز استخوان است. مغز استخوان در مرکز استخوانهای بلند مانند استخوانهای بازوها ، ساعد ، رانها و پاها قرار دارد. استخوان لگن حاوی بیشترین غلظت سلول های بنیادی است. بنابراین ، مغز استخوان در استخوان لگن رایج ترین منبع برای برداشت سلول های بنیادی است. پزشک سلول های بنیادی را با سوزن از مغز استخوان بیرون می آورد ، به همان شیوه ای که خون از بازوی شما برای آزمایش گرفته می شود. سپس یک جراح ارتوپدی این منبع بزرگ سلول های بنیادی را وارد محل آسیب می کند. این باعث می شود که زمان لازم برای رسیدن سلول های بنیادی به محل آسیب ديده کاسته شود و آنها را در غلظت بالاتری تحویل می دهد ، که باعث تسریع روند بهبود می شود.
هر ساله ، پیشرفتهای زیادی در زمینه ارتوبیولوژی انجام می شود. به عنوان مثال ، محققان در حال حاضر روی "چسب استخوان" کار می کنند که نه تنها استخوان های شکسته را به هم متصل می کند ، بلکه موادی را نیز برای کمک به روند بهبود فراهم می کند. در حال حاضر ، موثر بودن چسب های استخوانی اثبات نشده است و در حال حاضر هیچ کدام از آنها وجود ندارد. با این حال ، آنها در آینده نزديک پتانسیل بسیار خوبی دارند.
منبع: http://myorthopedics.ir/