فردا مجمع عمومی عادی سازمان نصر تهران است و ۸ دستور دارد؛ دستور هشتم انتخابات هیئت مدیره و بازرس است. هر ۳ سال یک بار و در آستانه انتخابات ناگهان برخی فعال صنفی میشوند. فرد صنفی فارغ از صندلی یک فرد صنفی است. او برای تاثیرگذاری هیچ نیازی به صندلی ندارد و تلاش میکند منشا اثر باشد. با توجه به تجربیاتی که در این مدت داشتم ۲۰ ویژگی برای فرد صنفی به ذهنم میرسد که اینجا مینویسم.
صاحب کسبوکار باشد، یا یکی از سهامداران، اعضای هیئت مدیره موظف، موسسان کسبوکاری فعال در بخش خصوصی باشد.
کسبوکار حقوقی او حداقل در سال ۱۰ میلیارد تومان درآمد داشته باشد.
در کسبوکار او حداقل ۲۵ نفر بیمه شده فعالیت کنند.
در یکی از نهادهای صنفی یا کمیسیونهای یک نهاد صنفی (مانند سازمان نصر یا اتاق بازرگانی) حضور فعال و اثربخش داشته باشد.
حاضر باشد از خودش و کسبوکارش برای صنف و توسعه کسبوکارهای مشابه (و حتی رقیب) هزینه کند.
حاضر به تعامل و گفتوگو با دولت و حاکمیت باشد و در بزنگاهها نقش اپوزویسیون به خود نگیرد. به دنبال قهرمانسازی از خودش نباشد.
حضور مستمر در فضای محتوا و رسانهها داشته باشد. در شبکههای اجتماعی ایرانی یا غیر ایرانی فعالیت مستمر داشته باشد.
دسترسی به او آسان باشد.
دنیا دیده باشد؛ کسبوکارهای بینالمللی را بشناسد و توان گفتوگو با بازیگران جهانی را داشته باشد.
در کلام از واژگان مناسب استفاده کند. توانایی نگارش اثربخش و سخنرانی داشته باشد.
زود عصبانی نشود و تحمل شنیدن دشنام، تهمت، ناسزا و تحمل ناسپاسی را داشته باشد.
مجبور نباشد در کسبوکارش تمام وقت زمان بگذارد و با طراحی ساختار سازمانی و سازماندهی درست وقت آزاد برای فعالیت صنفی داشته باشد.
از خودش برای صنف هزینه کند نه از صنف برای خودش.
پاکدست باشد.
فساد خط قرمزش باشد ولی در زدن تهمت فساد به دیگران امساک داشته باشد.
اصل را بر برائت دیگران بگذارد. هرگز تا زمانی که جرم و تخلف فردی ثابت نشده است به کسی تهمت نزند.
تکیهاش بر شناخته شدن کسبوکارش نباشد. خودش بایدحاضر باشد وقت بگذارد؛ کار صنفی را نمیتوان به منشی و دستیار واگذار کرد.
حداقل به یک زبان خارجی مسلط باشد.
به طور مرتب کتاب بخواند؛ در جریان دستاوردهای علمی و پژوهشی حوزه خودش باشد.
دیدگاهی کلاننگر داشته باشد ولی حاضر باشد برای جزئیات وقت بگذارد.