۱/ جناب محمود خیامی فوت شد. خدا او را بیامرزد و انشاالله یک زمانی کسانی که به او ظلم کردند رسوا شوند. جناب خیامی از تاجران بزرگ قبل از انقلاب بود و علاقه زیادی هم به تولید داشت؛ تولید اولین خودرو در ایران. در این متن از این میگویم که چرا او در چیزی که میخواست موفق نبود.
۲/ قبل از هر چیز پیشنهاد میکنم این یادداشت دکتر ابراهیم سوزنچی را بخوانید؛ خیلی طولانی نیست.
او در این یادداشت کوتاه تفاوت صنعتگر و بازرگان را توضیح داده است.
۳/ اگر حوصله دارید این یادداشت من که ابتدای امسال درباره #پایان_استارتآپ نوشتم را بخوانید؛ اینجا توضیح دادم که چرا مسیر خلق استارتآپها از ابتدا اشتباه بوده است و ما راه درستی را طی نکردیم.
۴/ اگر این دو متن را خوانده باشید خوب میدانید که موضوعی که مطرح میکنم چیست؛ آیا اگر انقلاب ۵۷ رخ نمیداد امروز ایران خودرو یک کمپانی قابل مقایسه با هیوندای کره بود؟ پاسخ من این است که احتمالا چنین چیزی رخ نمیداد. تصور میکنم ظلم به کسی باعث میشود تصور کنیم راه او حق بوده است.
۵/ به خیامی ظلم شد. حق او این نبود که اموالش در کنار ۵۲ نفر دیگر مصادره شود. او بیشتر از اینها حق داشت ولی یادمان نرود که او یک تاجر بود و برای ساختن ایران خودرو مونتاژ را وارد ایران کرد. این که چه راهی را باید میرفتیم که درست باشد حرف دیگری است.
۶/ پیشنهاد میکنم مستند طولانی تهران تقاطع سئول را سر فرصت بنشینید و تماشا کنید. در این مستند به خوبی توضیح داده شده که از ابتدا چه قدمهایی اشتباه بوده است.
