سیب دو نیمه شده بود کوه به آدم رسیده بود زمین گرد بود و گردتر شده بود روز روشن تر از همیشه بود و شب دیگر برای کسی ترس نداشت.
ماه زیبا بود و آسمان دست یافتنی شده بود دروغ خودش اعتراف می کرد و شکنجه به دار آویخته شده بود مرگ دیگر کسی را نمی ترساند خون بوی مهربانی گرفته بود و کلام به آسانی شنیده می شد.
مجازات کاغذهای سفید خزعبلاتی شده بود که بعدها از دلش اثری جدید به عنوان پاداش از طرف قلم به نتیجه هایش سپرده شد.
قلم مُرده بود و دیگر کسی نمی توانست او را بازخواست کند و کرم های موذی شبتاب به کاغذها حمله ور شدند.
اندیشه ها در اندیشه ها ساکن شدند.
شاید کرم ها هم مغزشان به کار بیفتد و برای یادگاری،کاغذها را در باغچه چال کنند.
کاغذهای سفید را آزاد کنید قبل از آن که قلم ها فریادهایشان را روی دیوارهای شهر حک کنند.