خب اسم این تجربه رو نمی دونم چی بذارم ذهن ناخودآگاه، تصادف، خیال، هر چی دیگه ای ولی خیلی وقته دیگه تجربش نکردم.
تصویری که کاملا بدون اراده ی خودم در ذهنم می دیدم و چند ساعت بعد به واقعیت تبدیل شد. ( خودم توی ذهنم مجسم نمی کردم تصویرش مثل یه فیلم کوتاه، خیلی سریع از ذهنم رد میشد )
از مترو داشتم خارج می شدم برم به سمت محل کار، تصویری به صورت نا خودآگاه خیلی سریع اومد توی ذهنم
( یکی از همکارام در حالی که داخل تاکسی نشسته منو می بینه و برام دست تکون میده و منم میرم داخل همون تاکسی)
وقتی از مترو خارج شدم دقیقا همون صحنه ی مجسم شده در ذهنم رو دیدم. در حالی که تا حالا سابقه نداشته بود ما همزمان با هم برسیم.
تجربه ی بعدی
داخل اتوبوس بودم که مادرم تماس گرفت با ماشین برم دنبالش.
تصویری که بلافاصله بعد تماس در ذهنم مجسم شد
( در حین خارج شدن از پارکینگ به صورت دنده عقب چرخ جلو میفته داخل جوی آب)
وقتی رسیدم خونه با توجه به تصویری که توی ذهنم مجسم شده بود با دقت بیشتری ماشین رو به صورت دنده عقب از پارکینگ خارج کردم موقع بستن درب پارکینگ فاصله چرخ ها با جوی آب را بررسی کردم با احتیاط کامل حرکت کردم اما یک لحظه زودتر و یه کم بیشتر چرخاندن فرمان باعث شد تصویر منجسم شده در ذهنم به واقعیت تبدیل شود.
اتفاقی که تا قبل از آن سابقه نداشته بود.
تجربه ی سوم در دوره ی صدف که مربوط به دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاهیست شرکت کرده بودم من اصولا آدم کم حرف و ساکتی هستم و کمتر کاری می کنم تا توجه کسی را جلب کنم.
خلاصه چند تا از کلاس ها رو شرکت کردم و تا این که یک روز صبح برای شرکت در کلاس جدید تصویری در ذهنم مجسم شد. من هیچ تصوری و اطلاعی از مدرس اون کلاس و خود کلاس نداشتم.
تصویری که توی ذهنم مجسم شد
( خودم رو دیدم که داخل کلاس مورد توجه همکلاسی های دیگه قرار گرفتم و در حال صحبت کردن هستم)
شاید باورتون نشه اما این تصویر هم به واقعیت تبدیل شد منی که از دیوار کلاس ساکت تر بودم توی اون کلاس به خاطر نحوه ی تدریس معلم خیلی راحت خودم رو معرفی کردم و درباره ی خودم کلی حرف زدم و توی کلاس اون روز مورد توجه قرار گرفتم.
نمی دونم چی بودن یا هستند ولی جالب بود برام مثل یه پیش بینی آینده بود و جالب تر این بود که نمی تونستم جلوی این اتفاقات رو بگیرم.
شاید بازم تجربه داشته باشم ولی این سه مورد رو فقط یادمه.
ولی خیلی وقته دیگه از این تصویر های ذهنی نداشتم.