باز سکوت می کنم تا با جهان درونم آشتی کنم.
سکوت می کنم تا سکوت دنیا را درک کنم.
می خواهم از سکوت به خودم برسم.
در سکوتم پنهان می شوم تا شاید دنیا کاری به کارم نداشته باشد.
و در انتهای این سکوت شاید بتوانم خودم را پیدا کنم.
من میان شلوغی های ذهنم گم شده ام و نمی دانم متعلق به کجا هستم.
تمام دنیا و حوادثش در مغزم جای گرفته و دیگر صدای خودم را نمی شنوم.
باید ذهنم را خالی کنم.
لبنان و آمریکا و تحریم و بورس به چه کارم می آید،وقتی خودم را در زندگی تحریم کرده ام؟
من هر روز به خودم حمله می کنم.
چرا دلم کمی برای خودم نمی سوزد؟
برای زندگی ام. برای عمرم.
باید به نوسانات روحم توجه کنم که هر روز بالا و پایین می رود نه نوسانات بورس.
باید خودم را از تحریم نجات دهم تا به خودم برسم و بتوانم به دیگران کمک کنم.