خروسها خوابیدهاند، کارگران دیگر مشغول کار نیستند، موریانهها پشتکارشان کم شده است، توپهای پلاستیکی دولایه زیر لاستیک ماشینها گیر نمیکند، گنجشکها تا لنگ ظهر خوابیدهاند، روی آسفالت جای خط کشیهای لی لی بازی پیدا نیست، گربهها حوصلهی دویدن و فرار کردن ندارند، کسی پشت درختها قایم نشده است، سگها راهشان را کج می کنند و میروند، یا کریمها سرشان به کار خودشان گرم است،حالا دیگر بچه ها حوصله ندارند یک سری نقطه بی سر و ته را به هم متصل کنند تا خانه بسازند، جوجههای زرد و سبز و قرمز، مرغ نمیشوند، عدد شش روی تاس دیگر کسی را خوشحال نمیکند و کسی از نیش مارهای سمی نمیترسد، گاوها و گوسفندها زندانی شدهاند، هفت سین دیگر سفرهای ندارد و ماهیهای قرمز دیگر رمقی برای شنا کردن ندارند.
تاریخ انقضای بادبادکهای کاغذی و روزنامههای دیواری گذشته است.
سرانجام کبری تصمیمش را گرفت و کوکب خانم حالا با خودش فکر میکند که ای کاش هیچ وقت به حرف مردم اهمیت نمیداد و برای خودش زندگی میکرد.
چوپان دروغگو هم که به شهر مهاجرت کرده است، توانسته با دروغ گفتن به شیوهی جدید، هم ولایتیها و همشهریهایش را باز گول بزند.
اما کسی خبری از دهقان فداکار ندارد مگر عکسی یا سلفی در کنار چوپان دروغگو و دوستانش که هر چهار سال یک بار منتشر می شود.
چشمانمان را شُستیم چیزی تغییر نکرد، چشمانمان را بستیم همه رفتند، چشمانمان را باز کردیم دستهایمان را بستند.
موضوع انشا از تابستان امسال به کدام شهر سفر کردید؟ به تابستان امسال در خانه چگونه وقت خود را گذراندید؟ تغییر کرده است.
معلم حالا روی تخته می نویسد: ثروت بهتر است یا مهاجرت؟
اما روی نیمکت های چوبی کسی نیست تا به حرف های معلم گوش دهد.
خیلی وقت است که همه چیز تغییر کرده است، شاید باید جور دیگر نگاه کرد، شاید باید قایقی بسازیم و برویم تا ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است. شاید باید بمانیم و همه چیز را خودمان از نو درست کنیم. شاید بهتر باشد دیگر منتظر هیچ کس نمانیم و حرف کسی را باور نکنیم. شاید!