تکرار ثانیه های زندگی در نبرد با شقاوت های بی رحمانه ی دنیا، تا جایی پیش می رود که سلول های خاکستری و درد آور ذهن در کلام های صورتگران تاریخی به حل مسائل فلسفی پرداخته اند و کار را به صدای پاییزی دنیای همیشه زمستانی سپرده بودند که در تلاش برای دست یافتن به گنج بی پایان دنیای بی حد و مرز زندگی بوده و هستند و خواهند بود.
لشکریان ساسانیان در تقابل با عقاید مسحیت و وجدان های به خواب رفته دچار تزلزل شدند و راهی تازه برای اجرا کردن عدالت در جهان به ذهنشان خطور کرد. هر کس که در مقابل عظمت پادشاه دست و پایش سست نشود و روبروی تخت و تاج پادشاهی از خود بی خود نشود و بر زمین نیفتد، لایق زنده بودن و زندگی عادلانه نیست، پس می توان از پوست بدنش برای تزیین دیوارهای شهر استفاده کرد تا یاد آور عدالت جهان شمول پادشاه باشد و هر آن کس که در مقابل دریافت مالیات های دریافت شده از سوی ماموران پادشاه که برای پیشرفت و سرافزاری حکومت تحت سلطنت پادشاه لازم و ضروری است، اعتراضی نماید، نشان از نداشتن و کمبود هوش و ذکاوت و درایت اقتصادی و اجتماعی است و چنین کسی باید برای همیشه به بیگاری و کار بدون مزد به کار گرفته شود، تا درک کند گرفتن خراج و مالیات از درایت حاکم شهر است و برای بقای مردمانش چنین خطری را به کارگزاران عزیزتر از جانش واگذار کرده تا همیشه مراقب مردم شهر باشند که هیچ وقت از راه اشتباه و انحراف دشمنان همیشه در کمین به واسطه ی مخالفت با امر حتمی و لازم الاجرای پادشاه، شرایط زندگی را بر خود و خانواده اش تنگ نکند.