ویرگول
ورودثبت نام
امید
امیدروزنامه‌نگاری خوندم اما روزنامه‌نگار نشدم / کتاب خوندم اما نویسنده نشدم/شعر خوندم اما شاعر نشدم/ فعلا سرگردان و ماجراجو شدم
امید
امید
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

دوران راهنمایی و دبیرستان

خب وارد مدرسه راهنمایی شدم هر سه سال دوران راهنمایی رو شیفت صبح بودم.

دوران راهنمایی به کلی با دوران ابتدایی تفاوت داشت.

اول از همه این که این جا تمام معلم ها و ناظم ها مرد بودند.

دوم این که بر خلاف دوران ابتدایی برای هر درس یک معلم جداگانه داشتیم، هر معلمی هم رفتار و اخلاق مخصوص به خودش رو داشت.

سوم این که تنبیهات دوران راهنمایی ملایم تر شده بود و سیلی های ناگهانی و گذاشتن خودکار لای انگشتان دست جای خودشون رو به شلنگ و خط کش دوران ابتدایی داده بودند.

تابستون یکی از همون سال ها یکی از هم مدرسه ای هام که یک سالی از من بزرگتر بود، تصادف کرد و فوت کرد.

دو سه ماه بعدش هم مادربزرگم بیمار شد و فوت کرد.

خدا رفتگان شما رو هم بیامرزه.

یک سال بعد فوت مادر بزرگم، انحصار وراثت انجام شد و خونه ی مادر بزرگم فروخته شد و ما به یک خونه ی جدید نقل مکان کردیم.

وقتی وارد خونه جدید شدیم، دوران راهنماییم تموم شده بود و باید می رفتم دوران دبیرستان.

دبیرستان هم مثل دوران ابتدایی و راهنمایی، همون مدرسه ای ثبت نام کردم که داداشم رفته بوده.

مدرسه جدیدم با خونمون فاصله داشت و به خاطر همین باید اتوبوس سوار می شدم.

سال اول دبیرستان هم شیفت ظهر بودم، یادمه اوایل از این که مدرسم دور شده و باید با اتوبوس برم احساس خوشحالی و بزرگ شدن می کردم. خریدن بلیط های کاغذی و توی ایستگاه منتظر نشستن، تاریک شدن هوا موقع برگشتن به خونه و .... اینا همشون حس بزرگ شدن و اعتماد به نفس بهم می داد.

بعد نه سال درس خوندن، تازه باید انتخاب رشته می کردیم. انتخاب رشته دیگه چیه؟

سال اول دبیرستان به خاطر مردود شدن توی امتحانات خرداد، مجبور شدم شهریور برم امتحان بدم.

شهریور امتحان دادم و قبول شدم و اون موقع بود که می تونستم انتخاب رشته کنم.

خب تصمیم گرفتم برم هنرستان یا رشته ی گرافیک بخونم یا کامپیوتر.

اما تمام هنرستان های محلمون رشته هایی که من علاقه داشتم، ظرفیتشون تکمیل شده بود و به رشته های برق و مکانیک و ... هم علاقه ای نداشتم.

تا این که با توجه به معدلم و لزوم ادامه ی تحصیل به هر قیمتی، رشته ی مظلوم علوم انسانی رو برای ادامه ی تحصیل در همون مدرسه انتخاب کردم.

سال های دوم و سوم دبیرستان توی همون مدرسه ولی در شیفت صبح بودم و حالا برای خودم رشته داشتم.

توی دوران دبیرستان هم تنبیهات فقط محدود به سیلی و اخراج از کلاس شده بود، فکر نکنید معلم ها مهربون تر شده بودند، نه، چون زورشون به بچه ها نمی رسید و می دونستند هر عملی یک عکس العملی داره، اما توی دوران ابتدایی با خیال راحت انواع و اقسام تنبیهات رو روی بچه ها اجرا می کردند.

سه سال دوران دبیرستان هم با موفقیت به پایان رسوندم و حالا می تونستم بگم من دیپلم دارم، دیپلم علوم انسانی، فقط همین.

راهنماییدبیرستانتنبیهمعلم
۱۲
۷
امید
امید
روزنامه‌نگاری خوندم اما روزنامه‌نگار نشدم / کتاب خوندم اما نویسنده نشدم/شعر خوندم اما شاعر نشدم/ فعلا سرگردان و ماجراجو شدم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید