می دهم دست خویش را به بادبانی
می نویسم از تقدیرم و عمر و جوانی
این من و این سال های خاکی
در گذرگاه های تاریخی و سیاسی
شاهی آمد و شاهی رفت
آقازاده ای آمد و امام زاده ها تولید شد
گنبد و گلدسته شفاف شد
خانه های گِلی ویران شد
بعد این همه ظلم و دورویی
صاحب کعبه هم گریان شد
فقر از همیشه آشکار تر شد
عدالت سر به زیر و عریان تر شد
حکم یک اعتراض اعدام شد
حکم یک دزدی معلوم نشد
این روزا خط فقر هم از ما بالاتر است
همیشه دست بالای دست بسیار است
و باز این جمله تکرار شد
از ما که گذشت....