نفس تند او که گردنم را لمس می کند،جنونی که از عمق حوض دو چشمانش پیداست.آهسته مرا به آغوش می کشد،در جنگل گیسوان او منم شیری که سلطان می شود، تمام می کند مرا در سینه اش،دست ناتوانی ام را دور کمرش حلقه می کنم و به مکاشفه میروم، آری او کسی نیست جز دیوانگی
✍ #محمدمسلمی
