ویرگول
ورودثبت نام
م درجزی
م درجزیمن ام و این قلم که راحت می چرخد... نجوایی آرام،پرسه ای عاشقانه میان ِ واژه ها،درد دل یا زمزمه ی مردی میانسال که پایان ، در سرشت ِ هر آغازش آواز می خواند آواز می خواند آواز ...
م درجزی
م درجزی
خواندن ۱ دقیقه·۱ ماه پیش

ماه را دیدم شناور در دریای ِ چشمان ِ تو تنش را می شـست

ای شب‌های بلند،

پناه ِ امن ِ لحظه‌های شکسته در بیکران ِ سکوت ، ردّ ِ عشق چون موجی گریزان، بر ساحل ِ دل نقش می‌بازد

ای هوس ِ بی‌پایان، که بوی عطر ِ تو هنوز در هوایم است. تو را در آغوش ِ خیال می بینم ، و از لبانت قصه‌های ناگفته می‌خوانم

پچ پچ ِ آرام ِ نسیم، تنها زبان ِ من

عبورات همیشه و هنوز بر خاطره‌هایم ...

بیا، که شب‌های تار به رنگ ِ غم ِ نبودن‌ات می‌گریند، و ماه بر قامت ِ اندوه سایه‌ کشیده است ، بیا تا که صبح هم بیاید

و سایه به شب جا بماند ، سایه‌هایی که همه تکرار ِ سرگردانی‌اند ... چاره‌ای که به تاریکی می کشاند!

بیا، که شعر به قدم‌‌های تو تمام می‌شود، و جهان فقط در پرتو ِ روشنای چشمان ِ تو

نه تاریک است

نه بی‌رحم

م درجزی

دل‌ام خوش است به زبان ِ دل ، که نسیم ِ خاطره‌ها را در گوش‌ام زمزمه می‌کند

هر واژه، گویی دری به باغ ِ خیال باز می‌کند، و هر جمله، پُلی‌ست بر رود ِ آرام ِ احساس.

قدم می‌زنم و از سایه‌های غم می‌گذرم ... رو به‌سوی روشنای ِ عشق، به دنیای کلام ، با قلم و واژه‌ها به همراه ِ رویاها

ماهخیالدل
۰
۰
م درجزی
م درجزی
من ام و این قلم که راحت می چرخد... نجوایی آرام،پرسه ای عاشقانه میان ِ واژه ها،درد دل یا زمزمه ی مردی میانسال که پایان ، در سرشت ِ هر آغازش آواز می خواند آواز می خواند آواز ...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید