ویرگول
ورودثبت نام
م درجزی
م درجزیمن ام و این قلم که راحت می چرخد... نجوایی آرام،پرسه ای عاشقانه میان ِ واژه ها،درد دل یا زمزمه ی مردی میانسال که پایان ، در سرشت ِ هر آغازش آواز می خواند آواز می خواند آواز ...
م درجزی
م درجزی
خواندن ۱ دقیقه·۱۰ ماه پیش

صدای پلک ِ نور

یک به یک ، سی‌ و دو ساز ِ الفبا را پی در پی کوک می‌کنم و به صدا درمی‌آورم

آینه ی دل ، همزمان از طپش ِ ضربه ها و حرف ها ، موسیقی و شعر می سازد ...

هوای واژه‌ها مثل ِ دمیدن در آتش ِ خاموش است _ شراره ای از خزانه ی بی انتها

به تاریکی ِ خواب، نور می پاشد

شعله‌ای تازه ، گُر می‌گیرد و تیرگی را روشن می‌کند

آتش ِ عشق را با چشم ِ دل می سوزم ...

لحظه را به نوشتن پیوند می زنم

تا کلمه‌ معنا شود

و زندگی آغاز کند

.

.

.

_ برای ات شعر می سرایم ... می خوانم و می رقصم

اما نه با ساز ِ ناکوک ِ روزگار

که با ترانه ی موزون ِ ...

براستی می خوانم و می رقصم،

یا از درد

به خود می پیچم!

م درجزی

۱۲
۷
م درجزی
م درجزی
من ام و این قلم که راحت می چرخد... نجوایی آرام،پرسه ای عاشقانه میان ِ واژه ها،درد دل یا زمزمه ی مردی میانسال که پایان ، در سرشت ِ هر آغازش آواز می خواند آواز می خواند آواز ...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید