خواب دیدم
باران می بارید
و از هر گوشه ی خشک ِ تنم نوایی می آمد
داوود ِ قشنگ ِ خیال با دستان ِ همیشه آشنا ی جان
دل انگیز ترین ترانه را با نی لبک ِ باران می نواخت و پاییز ،
با صدای تو می خواند ...
ترانه ات را میان ِ همهمه ی باد و باران که شنیدم
خواستم
حریر ِ نازک ِ صدایت را برای همیشه ، کنج ِ قفس ِ سینه میان ِ گنجه ی دل پنهان کنم
نت ها یخ کردند
و بغضی سرد و غمگین در گلوی من شکست .
صدای تو چون رویا ، گذشت ...
م درجزی