ویرگول
ورودثبت نام
م درجزی
م درجزیمن ام و این قلم که راحت می چرخد... نجوایی آرام،پرسه ای عاشقانه میان ِ واژه ها،درد دل یا زمزمه ی مردی میانسال که پایان ، در سرشت ِ هر آغازش آواز می خواند آواز می خواند آواز ...
م درجزی
م درجزی
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

باتوئیسم و بی توئیسم

باغی پر از میوه‌های حضور

و برهوتی تشنه که تنها ، باد در آن می‌وزد

دو جهان ، دو راه ، دو فلسفه

و من ام ، رهسپار ِ این هر دوراه ِ راز آلود ِ دل

باتوئیسم و بی توئیسم

باتوئیسم بهشت است و

دوزخ ،

بی‌توئیسم

باتوئیسم، آیین ِ روشنایی‌ست؛

هر صبح با نامت آغاز می‌شود و هر غروب با نگاهت آرام می‌گیرد و جهان، در سایه‌ی حضور ات،

بهشت ِ ممکن می‌شود.

بی‌توئیسم، مکتب ِ سکوت است؛

راهی که به هیچ ختم می‌شود و جایی ست که حتی ستاره‌ها بی فروغ ‌اند و هر نفس، باری‌

بر شانه‌های بی‌پناهی.

با تو، عقل و دل هم‌صدا و بی تو، منطق هم به پوچی می‌رسد ....

باتوئیسم، باغ ِ روشن ِ من

که هر شاخه‌اش به نام ات شکوفه می‌دهد و حضور ِ تو، بهشت را در جانم می‌نشاند

بی‌توئیسم، کوره راهی تاریک،

که هر گام اش به هیچ می‌رسد و غیاب ِ تو، دوزخی از سکوت می‌سازد

با تو، حتی سکوت ترانه بود و بی‌تو،

هیچ.

م درجزی

۱۰
۸
م درجزی
م درجزی
من ام و این قلم که راحت می چرخد... نجوایی آرام،پرسه ای عاشقانه میان ِ واژه ها،درد دل یا زمزمه ی مردی میانسال که پایان ، در سرشت ِ هر آغازش آواز می خواند آواز می خواند آواز ...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید