از تو می گویم بی آنکه لحظه ای با تو بوده باشم،تو خود اعتراف کن که هستی که ایتگونه شیفته ات شدم،بگو چشد، چه برسرم آمد که آرزویم شنیدن صدای توست؟تو خودت آمدی قلبم را صاحب شدی! تو خودت یادم دادی پدر صدایت بزنم! پس بدیهیست که فریاد دلتنگیم را بشنوی.ولی غیربدیهیست اینگونه بیتاب دیدنت باشم و تورا یکبارهم نشنیده باشم! آغوشت، عطر روی جانمازت، لبخند دلربایت را حتی ننوشیده باشم ودر دلم قند آب نشود که به فدایت شود دختر سرکشت!!! کجایی که سرپناهم شده عکسهایت و حسرت جدایی... وفریاد بابای قلبممم بیا!!! بیا کمی حرف بزن با قلب بیتابم! با این نابلد! بیا ایندفعه هم شرمسارم کن! من عاشق شرمسار شدنم اگر باعثش توباشی! بیا بکش! بیا ببر! بیا من را از من بگیر!!! فقط بیا!
پی نوشت اول: تنها جمله ای که میتونم دربارت بگم اینه که : بگو چشد که اینقدر دوستت دارم!!
پی نوشت دوم: تو بگو چگونه میشود بیتابی دخترت را مرهم گذاشت؟؟
پینوشت سوم:دوستت دارم بابا!
پینوشت چهارم: هادیه قلبمی!