همه خسته بودن،ناخواسته توی سفری بودن که تمومی نداشت...سفری بینهایت!
ناخدا رفت روی عرشه...بیرونو نگاه میکرد
انگار دنبال نقطه ای امید بود
که بهش دلخوش باشه
بیخیال شد
اومد توی کابین
و به راه ادامه داد
یکی دیگه داشت نقشه رو نگاه میکرد
ظاهرا راه زیادی داشتن برای رسیدن به معجزه
ولی خودمونیما....معجزه وجود داره؟!
هیچکس جوابی نداشت
الان ماه ها بود که غذای خوببببب! نخورده بودن
دیگه دهن همه بودی ماهی فاسد میداد!
ولی کسی حق اعتراض نداشت
دیگه دیوار های قهوه ای کشتی برای همه تکراری شده بود!
غروب بود
آسمون حال و هوای عجیبی داشت...
