پیوندهای همبستگی جفت کلمه ای هستند که دو جمله یا عبارت را با یک اندازه اهمیت یا تفکر با هم مرتبط می کنند. برای آشنایی بیشتر با این بخشهای مهم زبان و قوانین دستور زبان پیرامون آنها ، ادامه مطلب را بخوانید.
یکی از سه نوع اصلی پیوندها هستند که در زبان انگلیسی برای ایجاد جریان روان و کاهش جمله جزء، همراه با حرف ربط همپایه ساز و حرف ربط وابسته ساز مورد استفاده قرار می گیرند. پیوندهای همبستگی به صورت جفت عمل می کنند تا دو قسمت از جمله با اهمیت یکسان را مرتبط کنند. اغلب دو موضوع مفرد را با یک فعل مفرد ، یا دو موضوع جمع را با یک فعل جمع متصل می کند. آنها رابطه ای را بین دو موضوع یا دو فعل که همزمان با یکدیگر عمل می کنند اعمال می کنند.

آنها با هم کار می کنند تا همبستگی بین دو موضوع را نشان دهند ، جزئیات را بیان کنند یا وضوح را ارائه دهند. برخی از حروف ربط متداول شامل جفت کلمات زیر است.
نکات و قوانین مفیدی برای استفاده صحیح از این قسمت های گفتار در جملات وجود دارد. در اینجا چند قانون وجود دارد که هنگام استفاده از ربطهای همبستگی باید رعایت کنید.
1. به توافق فعل فاعلی خود توجه کنید. فاعل ها و افعال هنگام استفاده از پیوندهای همبستگی باید مطابقت داشته باشند. موضوعات مفرد باید با افعال مفرد مطابقت داشته باشند و فاعل های جمع باید با افعال جمع مطابقت داشته باشند. اگر چند موضوع دارید ، فعل را با فاعلی که نزدیک به فعل است مطابقت دهید. به عنوان مثال ، شما می گویید: " Both the owner and his dogs run through the park" ، به جای این که " Both the owner and his dogs runs through the park" (فاعل جمع: سگها و صاحب آنها و تصابق فعل جمع run برای این فاعل ها) .
2. ضمیر نیز باید تطابق داشته باشد. مشابه فعل فاعل ، ضمایر نیز هنگام استفاده از ربط های همبستگی باید با افعال خود تطابق داشته باشند. به عنوان مثال ، " She plays tennis" توافق صحیح بین ضمیر و فعل است تا " She play tennis". می تواند گیج کننده باشد زمانی که پیشوند ضمیر بخشی از یک جفت عبارت همبسته است ، اما اگر بیش از یک موضوع وجود دارد ، از تطابق با نزدیکترین اسم یا عبارت اسمی استفاده کنید. مثلا: " Not just my sister but my friends were all there as well" در این مورد ، "were" به جای انطباق آن با "sister" ، با تعداد "friends" مطابقت دارد که به آن نزدیکتر است.
3. مطمئن شوید که جمله شما دارای ساختار موازی است. موازی کاری در ساختار دستوری برای ردیابی موضوعات جملات مهم است. ساختار موازی با فرم دستوری جملات شما ، مانند بحث در مورد چند مورد یا تهیه لیست ، سروکار دارد. به عنوان مثال ، بیایید به دو جمله نگاه کنیم: "مادرم نه تنها پیاده روی دوست دارد ، بلکه طرفدار کمپینگ است" و "مادرم نه تنها پیاده روی بلکه کمپینگ را نیز دوست دارد." در عبارت دوم ، "پیاده روی" و "کمپینگ" موازی هستند ، در حالی که "برای پیاده روی" و "کمپینگ" در جمله اول با یکدیگر موازی نیستند.
4. از کاما با بندهای مستقل استفاده کنید. فقط در صورتی که پیوند همبسته شما دو بند مستقل را از هم جدا می کند از کاما استفاده کنید و از آن برای جدا کردن خود پیوندهای همبسته خودداری کنید. به عنوان مثال ، بیایید به دو جمله نگاه کنیم: "نه شما ، نه من نباید روشن بپوشیم" و "نه من و نه شما نباید روشن بپوشیم." در این مثال ، دومی صحیح است زیرا هر دو فاعل به فعل یکسانی بستگی دارند که "پوشیدن" است.
5. مراقب منفی های مضاعف باشید. Neither/norمعنای منفی را نشان می دهد ، بنابراین مطمئن شوید که عبارت اصلی شما شامل یک جمله فعل منفی نیز نمی شود. " I can’t neither see it nor hear it" صحیح نیست زیرا " can’t" قبلا منفی شده است و فعل نباید منفی بیاید. نسخه صحیح اینگونه است: " I can neither see it nor hear it"