دوریس کرنز گودوین بیش از پنجاه سال، به مطالعه در مورد رؤسای جمهور بزرگ آمریکا پرداخته است. این برنده جایزه پولیتزر، رهبری را از لنز تاریخ ریاست جمهوری آمریکا آموزش می دهد. دوریس با نقل روایت های عمومی از لینکلن، تدی روزولت، FDR ،LBJ، حکمت علمی والگویی برای مهارت های رهبری عالی رتبه را به اشتراک می گذارد. مثل رهبران خارق العاده گذشته، یک بحران را مدیریت کنید، یک پیام را با مهارت ارائه دهید و یک تیم را هدایت کنید.
با معلم خود آشنا می شوید: نویسنده پر فروش و تاریخ نگار برنده جایزه پولیتزر دوریس کرنز گودوین. این خانم بیان می کند که چرا مشتاق تدریس این کلاس است، چگونه عاشق تاریخ شده و به شرح مسیری می پردازد که برای یک مورخ تاریخ ریاست جمهوری شدن طی کرده است.
با داشتن نگاهی اجمالی از سالهای نخستین زندگی لینکولن، تدی روزولت، FDR (فرانکلین دلانو روزولت) و LBJ (لیندون بی جانسون) دوریس این سؤال را مطرح می سازد آیا رهبران کشورها، رهبر به دنیا می آیند یا ساخته می شوند و اینکه چرا رهبران بزرگ برای به دست آوردن چیزهای بزرگ جاه طلبی دارند.
دوریس به کندو کاو در ویژگی هایی می پردازد که باعث ایجاد هوش هیجانی شامل تواضع، یکدلی و انعطاف پذیری می شوند. او راز شگرد لینکولن برای مدیریت خشم و سرخوردگی را فاش می کند.

دوریس تحقیق می کند که چه چیز جورج واشنگتون، الینور روزولت و مارتین لوترکینگ را به رهبرانی چنین تاثیر گذار بدل ساخته است.
دوریس خشت های سازنده مدیریت خوب یک تیم را بر می شمارد که شامل این موارد هستند: ارتباط صادقانه، به اشتراک گذاشتن اعتبار، ساختن اعتماد، اجازه شکست و توجه به نیازهای فردی اعضای تیم.
دوریس پیشنهاد می کند از ایجاد رقایت در تیم خود احساس شرمندگی نکنید. چگونه نقاط ضعف خود را با نقاط قوت اعضای تیم پر کنید، راه را برای اختلاف سلیقه باز بگذارید و فرهنگ احترام و صداقت را به وجود آورید.
دوریس با استفاده از مثالهایی از زندگی لینکولن، تدی روزولت، FDR و LBJ شرح می دهد که چرا بازیابی برای رهبری ضروری است، مخصوصاً برای تحلیل مسایل پیچیده و اتخاذ تصمیمات خطیر با یک ذهن باز.

دوریس این موضوع را مطرح می کند که چگونه برخی از بزرگترین رؤسای جمهور، تصمیمات متوالی اتخاذ کرده و ما چطور می توانیم از روش آنها در زندگی خود استفاده کنیم. وی همچنین بیان می کند که چگونه می توان چند دستگی ها را ترمیم کرد و وفاق جمعی ایجاد نمود.
دوریس از نقشی سخن به میان می آورد که رهبران باید در بحران ایفا کنند و بتوانند حوزه خود را آرام نگه دارند. وی برای شفاف سازی موضوع یک مورد ازکنترل بحران زغال سنگ درسال ۱۹۰۲ توسط تدی روزولت را مثال می زند.
دوریس بیان می کند که چگونه رهبران باید روش مناسبی برای برقراری ارتباط با مشهورترین رسانه های عصر خود در پیش گیرند. او نظر خود را مبنی بر لزوم تعامل رؤسای جمهور و شهروندان با مطبوعات تشریح می کند.

دوریس از سفر همسر سابقش ریچارد گودوین می گوید که مشاور و نویسنده سخنرانیهای ریاست جمهوری بوده و زندگی خود را صرف خدمات مدنی کرده است. دوریس همچنین رو نوشت ریچارد را از مشهورترین سخنرانی LBJ در مورد حقوق مدنی به اشتراک می گذارد.
دوریس با تأکید بر رهبری قوی ایالات متحده، همه ما را تشویق به فعال بودن در مسایل اجتماعی می کند. وی همچنین توضیح می دهد که برای رأی دادن به کاندیداها چه ویژگی هایی مد نظر هستند و کدام اهمیتی ندارند.
دوریس برای هر کسی که رؤیای رییس جمهور شدن در سر دارد، به کار گیری خرد و شجاعت را پیش روی او قرار می دهد.

دوریس روش خود را برای مطالعه و نوشتن در مورد تاریخ توضیح می دهد که شامل چگونگی همکاری وی با استیون اسپیلبرگ در ساخت فیلم لینکولن است.
دوریس بر اهمیت انتشار وقایع به عنوان روشی برای ارتباط گرفتن و اثر گذار بودن تأکید کرده و پیام مجزا مبنی بر شوق و امید را ابراز می کند.