تو به من خندیدی و نمی دانستی من به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدم،
باغبان از پی من تند دوید سیب را دست تو دید، غضب‌آلود به من کرد نگاه
سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک و تو رفتی و هنوز
سال‌هاست که در گوش من آرام آرام، خش خش گام تو تکرار کنان می‌دهد آزارم
و من اندیشه کنان غرق در این پندارم که چرا باغچه کوچک ما سیب نداشت…
امیرعباس خزایی تابستان سال ۱
