زرد ممتد

وقتی از پله های دفترخانه رسمی طلاق و ازدواج پایین آمدند ، بدون اینکه به هم نگاه کنند سوار ماشین شدند .

زن استارت زد و ماشین به حرکت در آمد . مرد نگاهش به زیر پاهایش بود . زن همانطور که دارد رانندگی می کند ، گاهی به مغازه های رنگارنگ اطراف نگاه می کند .

جاده ای کوهستانی ... زن از پشت عینک دودیش خیره به جاده مانده بود . مرد به تپه های اطراف جاده نگاه می کرد . سکوت ماشین با آهنگ الهه ی ناز پر شده بود . مرد از جیبش تکه ای کاغذ بیرون آورد و تایش را باز می کند و با صدای بلند :

_ حالا که حرفی برای گفتن داریم / می خواهم زخمی که زردم می کند / بی پرده فاش کنم .

زن صدای موسیقی را بیشتر می کند . هیچ نگاهی بین شان رد و بدل نمی شود . مرد با چشمانی که در آن اشک دارد حلقه می زند به تپه ها و دره ها و درخت ها نگاه می کند . برگ درختان زرد و درختان پشت سرهم تا افق ادامه دارند . مرد عینکش را با پیراهن اش پاک می کند و با خودش می گوید :

_ این هم بهشت من .. ولی تو حاضر نشدی اون عینک سیاه رو برداری .

زن از آئینه نگاهی به عقب می کند و با خودش می گوید :

_ و این هم سفر آخر آقای شاعر .. تو و این طبیعت لعنتی .. برو با گاوها بازی کن .. باهاشون حرف بزن .. بغل اشون کن و خودت و بمال به اونا ... لیاقتت همینه .

مرد دستش را از پنجره بیرون می اندازد و با خودش می گوید :

_ تو حتی نخواستی به بار بعد از ازدواج امون بیایی ده ما رو ببینی چطوریه ..

زن عینکش را روی پیشانیش می گذارد و با خود می گوید :

_ بعد از یه عمر تو ناز و نعمت زندگی کردن حالا بیام تو خونه ی گلی پدرت !

دره ایی عمیق پر از درختان پر از رنگ چشم نوازی می کند . جاده ی ناهموار باعث می شود ماشین تکان بخورد . زن نوار را عوض می کند . حالا یک موسیقی تنند فضای ساکت ماشین را پر کرده . مرد کاغذ را در جیبش می گذارد . گاوی وسط جاده ایستاده و معلوم نیست به کدامشان زل زده .. زن ضربه ای به فرمان می زند . مرد آرام پیاده می شود و بطرف گاو می رود . کمی در چشمانش خیره می شود ، شاخ اش را می گیرد و به کنار جاده می آورد . زن پیشانیش را روی فرمان می گذارد و آرام می گوید « حتما فامیلت بوده » مرد همانطور که دست هایش را به هم می مالد ، سوار ماشین می شود . زن که هنوز لبخند روی لبش مانده دوباره ماشین را به حرکت در می آورد .

زن خیره به خط زرد وسط جاده .. مرد از جیب کت اش دفترچه ای را بیرون می آورد ، با هر ورقه ای که عوض می کند ، زیرلب چیزی زمزمه می کند . عکسی را از میان دفترچه بیرون می کشد .. عکس روز عروسی .. زن با یک حرکت سریع عکس را از دستش می گیرد و آن را به بیرون پرت می کند و با خودش می گوید :

_ وقتی خودمون کنار هم نیستیم این به چه دردی می خوره .

مرد برای رهگذری که کنار جاده ایستاده دست تکان می دهد و با خودش می گوید :

_ دوباره اومدم پیش شما .. دیگه هیچ وقت نمی رم ..اصلا نباید می رفتم .

سربالایی جاده مانع می شود که امتداد خط زرد را ببیندد . مرد به صدای خرد شدن برگ های زرد جاده زیر لاستیک ماشین گوش می داد . با آهی پیش خودش گفت :

_ ای کاش شاعر نمی شدم ، تا تو عاشقم بشی .

زن نگاهی به صفحه ی موبایلش انداخت ، با تمسخر به خودش گفت :

_ اروپا رو ول کرده ، می خواد بیاد تو این دهات زندگی کنه ! اونجا با روحیاتش سازگار نیست .. نمی تونه باهاش کنار بیاد ..

مرد نگاهی به خانه های گلی می کند و با خود می گوید :

_ تو هیچ وقت نمی فهمی که چه چیزهایی رو از دست می دی .. اصرار کردم بیا همین جا زندگی کنیم ولی تو ...

زنی که روی سرش تشتی گذاشته از کنارشان عبور می کند . زن در دلش می خندد « حتما مثل اینا باید تشت می زاشتم روی سرم » ماشین را در کنار دره ایی پارک کرد و از ماشین پیاده شد . دستش صخره را گرفت و به بالایش رفت . نشست ، عینک را روی بینی اش جابه جا کرد و زیر پایش را نگاه کرد :

_ کاش اصلا نمی دیدمت تا عاشقت بشم .. کاش باز برام شعر می گفتی .. چه روزای خوبی بود .. چیزایی که برای همه مهم بود برات ذره ای اهمیت نداشت .. مد روز بودن و نخواستی بفهمی ... شاید به قول مادرم اندازه ی همدیگه نیستیم ..

مرد روی صخره نشست و شروع کرد با علف ها بازی کردن . نگاهی به دره انداخت و یک نفس عمیق کشید :

_ کاش هیچ جا همدیگه رو نمی دیدیم .. حالا به خدا قسم دیگه دست خودم نیست .. نمی تونم توی اون شهر حتی راه برم .. از همون نگاه اول من و مال خودت کردی ..و زندگی امون با یه شعر شروع شد ....

زن بلند می شود ، و پایش سر می خورد .. مرد سریع دستش را می گیرد و او را بالا می آورد .. نگاهی به هم می کنند . بدون حرفی سوار ماشین می شوند . مرد زیرلب می گوید :

_ همیشه می دونستم بیرون از اینجا نمی تونم زندگی کنم .

زن زیر چشمی نگاهش می کند و با خودش می گوید :

_ کاش روزی که داشتی اون شعر و می خوندی اونجا نبودم ..

جاده خاکی شد و تکان های ماشین شدید . چند نفر جلوتر ایستاده اند . زن ماشین را در کنار آنها نگه می دارد . مرد به زن می گوید « این چشمه آبش فوق العادست و هم معروف » خودش از ماشین پیاده می شود . آدم های کنار چشمه به سمتش می آیند و او را به آغوش می کشند و شروع به حرف زدن با او می کنند . مرد کنار چشمه می نشیند و دستهایش را در آب فرو می برد ، و بعد آب را روی صورتش می پاشد . زن از ماشین پیاده می شود . کمی جلویش می ایستد . آرام سمت چشمه می رود و کنار آن می نشیند .. دستش را در آب فرو می برد و به سرعت بیرون می کشد .

_ بریم ؟

_ دیگه از اینجا رو پیاده می رم .

زن بلند شد ، مرد در مقابلش ایستاد " به هم نگاه کردند . زن آرام خداحافظی کرد و سوار ماشین شد . مرد به او نگاه می کرد . ماشین به حرکت در آمد و با سرعت از آنجا دور شد .

مرد از درون گرد و خاک به طرف روستا رفت .