
زن داشت شکم برآمده اش را نوازش می کرد و آرام لبخند می زند . از پشت پنجره بیرون را تماشا می کرد . در تاریکی باران را نمی دید ، اما از صدایش می فهمید که شدید است . و بادی که شیشه های پنجره را می لرزاند .
دوباره به ساعت نگاه کرد " و این بار نگرانی اش ترس شد .. ترسش مظطرب ترش کرد ... باز شماره گرفت ..
موبایل را روی میز انداخت ، و روی صندلی نشست . در آینه نگاه کرد .. بغضش را خورد .. آرام به شکمش دست کشید ...
: کوچولوی من نگران نباش .. بابات الان میاد .. حتما یه جایی گیر کرده ... میاد عزیزکم .. میاد .. میاد .. خودش را دید .. پلک زد و اشک از چشمانش آمد .
چشمش به ساعت روی میز افتاد .. دیگر صورتش خیس بود . با انگشتی روی چشمش در آینه کشید. شانه هایش داشت می لرزید .. از روی ناچاری تلویزیون را روشن می کند :
یک قایق با پنجاه مهاجر غیر قانونی در سواحل ...
زن تلویزیون را خاموش کرد .. صدای آژیر در خیابان نگرانش کرد ... نگرانیش اظطراب شد و بعد ترسید ...
شماره ای گرفت . آژیر قطع نمی شد .. موبایل را روی میز انداخت .. به شکم برآمده اش دست کشید ... سنگین بلند شد ، دست روی دیوار گذاشت تا به اتاق رسید . روی صندلی نشست .. عکسی قاب گرفته را برداشت ، بغضش را خورد . خودش را در آینه دید ، قطره ای اشک روی صورتش سر خورد .. دستانش را روی شکمش گذاشت ، نوازشش کرد :
_ کوچولوی من نگران نباش ...
دوباره خودش را دید .. صورتش خیس شدده بود .. شانه هایش می لرزید .. صدای آژیر دور شده بود . انگشتانش را روی شکمش حرکت داد ، لبخند زد و خندید :
_ عزیزکم هیچی نیست ، بابات قول داده تا تولدتت پیش ما باشه .. قربونت برم خوب باش .