
ای زمین؛
ای مادری که هر موجودی ریشه در بطن وجودت داشت، جان گرفت.
عشق و سخاوت را از بزرگیت،
نجابت و صبر را از سکوتت،
و معرفت را از بخشش بی ادعایت آموختیم.
زمینم؛
تو تنها جایگاهی هستی که سخاوتمندانه علف هرز را هم در جان وجودت پرورش داده و از شیرهی وجودت بیادعا تغذیهشان میکنی.
همیشه سبز باش و جاوید
ای موطن حیات