ساعت 6 صبح پدرم بیدارم کرد. گفت " برو نانوایی چند تا بربری بگیر صبحانه را آماده کن تا من برسم خانه." حودش رفت. سوار موتور اش شد و با سرو صدای زیادی از خانه بیرون رفت. من اما به خواب ادامه دادم؛ شب قبل با حمید و مراد عرق مفصلی در کافه جرج نزدیک به دروازه بابل خورده بودیم و تا خانه رقصیده بودیم. "آقا خودش خوب میدونه که ما اونو....." حمید همین طور که میرقصید و میچرخید و میخواند به مراد گفت:"مراد به نظر تو چرا وقتی قارون میره خونه پسرش مادر پسره که زن سابقش بوده رو نشناخته؟" حمید در جواب گفت: "اگر حواست باشه فردین وقتی اومد تو به مادرش گفت ننه برو تو اتاق مهمون مرد داریم"
حمید: مگه مهم بوده براشون با اون سبک زندگیشون؟
مراد: هنوز چیزهایی برای مردم مهمه.
حمید با تمسخر میگوید: ناموس؟؟؟؟
مراد با اخم: نکنه برای تو مهم نیست؟
حمید شانه بالا می اندازد و میگوید: بحث رو شخصی اش نکن لطفا؛ داریم کلی حرف میزنیم
مراد با حالتی ظفرمندانه می گوید: چی شد؟ غیرتی شدی؟
حمید با خشم: مزخرف نگو
مراد: یعنی الان یکی بهت فحش ناموسی بده برات مهم نیست؟
حمید با عصبانیت بر میگردد و یقه مراد را میگیرد. مراد عصبی شده، بر افروخته است و تلاش می کند تا خود را برهاند اما حمید یک سرو گردن از اون بلند تر و مشخصا قوی تر است.
حمید فریاد میکشد:" ...... بفهم با کی حرف میزنی"
مراد دیوانه می شود و با سر به بینی حمید ضربه ای وارد می کند.
حمید بینی اش را که از آن خون جاری شده با دو دست می گیرد و ناله کنان عقب عقب می رود.
مراد اما همچنان خشمگین است دست به جیب برده چاقوی ضامن دار را بیرون میکشن، ضامن را رها می کند و به سرعت به سمت حمید که گیج و مبهوت است یورش می برد؛ چاقو را دو بار در شکم و سینه ی حمید فرو کرده و میچرخاند و ضربه نهایی را به گردن حمید میزند.
حمید با فریادی خفه به زمین می افتد و صدایی شبیه خر خر از گلویش بیرون می آید.